W swoich ostatnich materiałach wideo Tim – a właściwie Timothy – Cain dostarcza nam wielu ciekawostek z historii serii Fallout. Nie zawsze są to kwestie zupełnie nowe, ale teraz mamy okazję ujrzeć je w innym świetle, z nieznanymi wcześniej szczegółami. Tak było w przypadku roli krypt w tym uniwersum – tak jest rĂłwnieĹź w nowszym filmie Caina, w ktĂłrym deweloper wyjaśnia, dlaczego opuścił Interplay Entertainment przed premierą Fallouta 2.

Miało to miejsce na początku 1998 roku. Sequel był jeszcze w produkcji – ostatecznie zadebiutował w paĹşdzierniku – ale Cain wraz z Leonardem Boyarskym i Jasonem Andersonem postanowili odejść, by załoĹźyć własne studio. W konsekwencji tej decyzji 1 kwietnia powstało Troika Games (zgadniecie genezę tej nazwy?).

Dlaczego jednak trzech twĂłrcĂłw, niejako wiodących prym przy produkcji pierwszego i drugiego Fallouta, postanowiło nie czekać na „narodziny” swojego dziecka? Z wywiadu, ktĂłrego Cain udzielił w 2010 roku, wiemy, Ĺźe jedną z przyczyn było znacznie większe – niĹź przy jedynce – zainteresowanie dwĂłjką ze strony zarządu i marketingowcĂłw. Miało ono skutkować rozmyciem się części oryginalnej wizji, co nie podobało się Cainowi, Boyarskiemu i Andersonowi.

Teraz Cain przybliĹźył tło tej sytuacji. MoĹźna je podzielić na trzy aspekty – zakłóconą wizję twĂłrczą, crunch i wypalenie oraz kwestię finansową.

Pierwszy Fallout miał być grą, w ktĂłrą nie wierzył nikt poza jej twĂłrcami. Interplay traktował ją ponoć drugorzędnie… przynajmniej do czasu, aĹź dział jakości firmy zaczął testować produkcję.

Potencjał Fallouta został dostrzeżony również przez Briana Fargo, założyciela i ówczesnego prezesa Interplay, a obecnie CEO studia inXile entertainment (m.in. Wasteland 3 oraz Torment: Tides of Numenera).

Po sukcesie gry jej sequel stał się priorytetem. Deweloperzy nie mogli juĹź sobie pozwolić na swobodę twĂłrczą czy zatrudnianie „żółtodziobĂłw” – choć jedno i drugie było moĹźliwe przy produkcji jedynki. Autorom nie tylko patrzono na ręce – rĂłwnieĹź ich nadzorowano. Jako przykład dyrektywy, ktĂłra przyszła „z gĂłry”, Cain wskazał niesławny samouczek Fallouta 2.

Zostaliśmy zobligowani do jego umieszczenia w grze. Powiedziano nam, że jest konieczny. Zapytałem:
– „Czy ludzie mogą go pominąć?”
– „Nie”.
– „A w kolejnych rozgrywkach?”
– „Nie”.

Znacznie bardziej kuriozalna sytuacja dotyczyła grafiki pudełkowej dwĂłjki. Cain i spółka byli niepocieszeni decyzją pewnej osoby z działu marketingu, zgodnie z ktĂłrą nie mogła ona zostać stworzona przez Boyarskiego i jego asystenta w domu – tak jak ta z jedynki. Miało to ingerować w oryginalną wizję twĂłrcĂłw. Gdy informacja o zaistniałym konflikcie dotarła do Briana Fargo, ten zaproponował ponoć zwolnienie rzeczonego marketingowca. Jednak Tim Cain nie chciał, Ĺźeby ktoś tracił pracę. „Pragnąłem po prostu, by było tak, jak przy pierwszym Falloucie” – mĂłwi dziś deweloper.

Cainowi nie pomagało rĂłwnieĹź to, Ĺźe – jak twierdzi – czuł się wypalony po crunchu, ktĂłry towarzyszył powstawaniu jedynki. Chciał sprĂłbować czegoś innego, a plan Interplay Entertainment zakładał, Ĺźe premiera Fallouta 2 odbędzie się w paĹşdzierniku 1998 roku. To miało oznaczać jeszcze więcej crunchu.

Czarę goryczy Caina przelało jednak coś innego. Jak to często bywa – chodziło o pieniądze i zranioną dumę. Brian Fargo zabrał mu ponoć część premii za pierwszego Fallouta i przekazał ją deweloperowi, ktĂłry – zdaniem Caina – spisywał się poniĹźej oczekiwań i otrzymał juĹź bonus adekwatny do własnych zasług.

Fargo miał jeszcze bardziej zmniejszyć należącą się Cainowi premię za to, że ten nie chciał wskazać dewelopera odpowiedzialnego za pewien błąd, który powodował psucie się zapisów gry. Usterkę rzekomo wpisano więc na konto Caina, a następnie ukarano go za nią finansowo.

Z niczego stworzyłem markę, w ktĂłrą nie wierzył nikt poza zespołem. W nagrodę otrzymałem więcej crunchu, więcej odpowiedzialności, ktĂłrej nie chciałem, masę uwag od osĂłb, ignorujących nas przez poprzednie trzy lata, a takĹźe – dla motywacji – zmniejszoną premię. Miałem dość.

Tak oto Cain podsumował swój wywód. Choć nie wydaje się, by go żałował, dzień po opublikowaniu powyższego filmu deweloper wrzucił do sieci kolejny, w którym zaznacza, że jego historia może wydawać się czarno-biała, ale taka nie jest.

To prawdziwi ludzie podejmujący decyzje w określonym czasie – raz lepsze, raz gorsze. […] Tak, uwaĹźam, Ĺźe Brian Fargo czasem postępował Ĺşle, ale kiedy indziej był naprawdę w porządku.

Innymi słowy, Cain zasugerował, by nie demonizować Fargo przez wzgląd na opisaną historię. Faktem, wydającym się dobrze odzwierciedlać odcienie szarości, w ktĂłrych została ona skąpana, jest to, Ĺźe komunikat „Brian Fargo przedstawia” – wyświetlający się po uruchomieniu pierwszego Fallouta – został dodany albo przez Leonarda Boyarsky’ego, albo przez Jasona Andersona (deweloper nie był w stanie sobie tego przypomnieć) – jako forma podziękowania dla Fargo za to, Ĺźe uwierzył i zainwestował w ten projekt.

Źródło:
"hexx0" - GRY-OnLine