11 listopada 2021 roku Skyrimowi „stuknie” dycha. Z tej okazji Bethesda szykuje nową wersję gry, a byli deweloperzy studia najwyraĹşniej zaczęli dzielić się ze społecznością ciekawostkami. Po szalonej historii ikonicznego intra, ktĂłrą kilka dni temu podzielił się Nate Purkeypile, przyszła kolej na Joela Burgessa – projektanta poziomĂłw w piątym The Elder Scrolls. TwĂłrca postanowił wyjawić prawdę na temat mitu, jakoby lisy ze Skyrima prowadziły graczy do skarbĂłw i/lub nieodkrytych miejsc. Jak to często bywa z tego typu historiami, w tej rĂłwnieĹź znalazło się i ziarnko prawdy, i ziarno kłamstwa.

Jakiś czas po premierze TESV fani spostrzegli, że napotykane w świecie gry lisy dziwnie reagują na zbliżającego się do nich protagonistę. Zwierzaki zaczynały uciekać, ale wydawało się, że nie biegną na oślep, a ku jakiemuś konkretnemu celowi. Co bardziej zaciekawieni gracze, którzy ruszyli ich śladem, przekonali się, że rudzielce rzeczywiście zwykle kierują się do ciekawych miejsc: obozowisk, kurhanów czy ruin. W ten sposób zrodziło się przekonanie, że twórcy Skyrima zaimplementowali takie rozwiązanie, by ułatwić eksplorację odbiorcom swojej produkcji.

Tyle tylko, Ĺźe według wspomnianego Joela Burgessa deweloperzy nie planowali podobnej mechaniki. Zespół zaczął więc badać zaobserwowane przez społeczność zjawisko i szybko znalazł jego przyczynę. Okazało się, iĹź za całe zamieszanie odpowiedzialna jest sztuczna inteligencja, a konkretnie system navmesh, ktĂłry miał pomagać postaciom niezaleĹźnym – w tym zwierzętom – w nawigowaniu po wirtualnej przestrzeni. W tym celu cały świat Skyrima został pokryty niewidzialnym trĂłjwymiarowym arkuszem wielokątĂłw, na podstawie ktĂłrych SI miała decydować gdzie dana istota moĹźe, a gdzie nie moĹźe iść.

Burgess twierdzi, Ĺźe znaczna większość dostępnej w grze przestrzeni wykorzystuje prostą wersję systemu navmesh, gdyĹź lwia część obszarĂłw charakteryzuje się „podstawową topografią, małym bałaganem i nikłą szansą na walkę”, a co za tym idzie, „wymaga niewielkiej liczby duĹźych trĂłjkątĂłw”. Inaczej rzecz się ma w przypadku obozĂłw, kurhanĂłw czy ruin – te pokryto dużą liczbą małych trĂłjkątĂłw.

Sztuczna inteligencja korzysta z tego systemu na trzy sposoby. Np. bandyci, z ktĂłrymi walczymy, charakteryzują się tzw. wysokim procesem i nawiguję przestrzeń nawet kilka razy na sekundę, sprawdzając linię wzroku czy odległość. Pozycja m.in. wędrownych kupcĂłw jest sprawdzana znacznie rzadziej, zwykle co kilka minut (niski proces). Natomiast lisy, ktĂłre domyślnie mają uciekać przed postacią gracza, korzystają ze średniego procesu – algorytm znajduje dla nich ścieĹźkę, umoĹźliwiającą jak najszybsze oddalenie się o 100 trĂłjkątĂłw.

Podsumowując: obozy, kurhany i ruiny pokryte są dużą liczbą małych trĂłjkątĂłw, a lisy muszą jak najszybciej przebiec odległość rĂłwną 100 takim figurom niezaleĹźnie od ich rozmiaru. Wspomniane miejsca są więc dla rudzielcĂłw oczywistym kierunkiem ucieczki. A Ĺźe często zawierają skarby? Tym lepiej dla nas, graczy, prawda? Mit o lisach, ktĂłre celowo prowadzą do skarbĂłw, trzeba jednak włoĹźyć między bajki. Niemniej trudno odmĂłwić tym zwierzątkom przydatności, tak jak Joelowi Burgessowi świetnej anegdoty – oby takich więcej.

Źródło:
"hexx0" - GRY-OnLine