Mogłoby się wydawać, Ĺźe nowe przedsięwzięcie spółki znanej głównie z popularnego battle royale nie jest grą, ktĂłra wzbudziłaby zainteresowanie osĂłb lubujących się w światach bogatych w historię. JednakĹźe projekt przygotowywany przez twĂłrcĂłw Playerunknown’s Battlegrounds z firmy Krafton przyciągnął uwagę graczy. RPG akcji w uniwersum koreańskiego dark fantasy The Bird That Drinks Tears brzmi intrygująco, zwłaszcza gdy jeden z deweloperĂłw porĂłwnuje go do WiedĹşmina. Więcej o planach związanych z ową oryginalną twĂłrczością Yeong-do Lee mĂłwili grafik koncepcyjny Iain McCaig oraz dyrektor kreatywny Son Kwangjae w wywiadach z serwisami PCGamesN oraz The Verge. Podkreślamy: „oryginalną”, bo to właśnie niezwykłość świata wykreowanego przez Lee stanowi główny powĂłd zainteresowania nim ze strony deweloperĂłw. Tak McCaig pokrĂłtce opisał The Bird That Drinks Tears:

Bohater, który zjada swojego wroga. Siostra poszukująca ukochanego brata, by go zabić. Matriarchalna rasa gadów usuwająca swoje serca w celu osiągnięcia nieśmiertelności. A to tylko czubek góry lodowej tej przyprawiającej o gęsią skórkę sagi. Czy muszę mówić coś więcej?

WtĂłruje mu Son Kwangjae, dla ktĂłrego o uroku The Bird That Drinks Tears decyduje fakt, Ĺźe wszystko jest tu „nowe”: od potworĂłw rodem z koreańskiego folkloru do rasy humanoidalnych kogutĂłw oraz węży. Te ostatnie same w sobie są rzadkimi, ale jednak znanymi gośćmi w realiach fantasy, lecz Yeong-do Lee ponoć ukazał je w niecodzienny sposĂłb, podobnie jak bardziej stereotypowych mieszkańcĂłw pokroju smokĂłw. Te i inne elementy mają składać się na świat pełen paradoksĂłw i absurdĂłw, „w ktĂłrym największe byty pozostawiają po sobie paskudne ślady, a ukochani cię zdradzają”. Kwangjae dodaje, Ĺźe ubocznym efektem tej mieszanki jest problem z dobraniem stylu artystycznego, ktĂłry będzie pasował do tak oryginalnej zawartości uniwersum.

[…] ta historia jest pełna potworĂłw i koszmarnych istot, a w połowie przypadkĂłw to „ci dobrzy”. To brutalny, mroczny, slapstickowy, absurdalny i bardzo, bardzo przemyślany [świat – przyp. autora]. Znalezienie stylu artystycznego pasującego do wszystkich tych elementĂłw to wyzwanie, bo ton autora jest tak oryginalny.

TwĂłrcy odnieśli się teĹź do porĂłwnań z WiedĹşminem, ktĂłre notabene padły z ust przedstawiciela samego Kraftona. McCaig przyznaje, Ĺźe „koreański WiedĹşmin” brzmi super, ale zestawienie The Bird That Drinks Tears z uniwersum polskiego łowcy potworĂłw nie oddaje sprawiedliwości omawianej sadze. Owszem, marka zapoczątkowana przez Andrzeja Sapkowskiego to niejako „wzorzec” dla deweloperĂłw, ale świat stworzony przez Yeong-do Lee jest ich zdaniem zbyt oryginalny, by moĹźna było porĂłwnać go z czymkolwiek obecnym na rynku.

Niemniej Son Kwangjae nie omieszkał wspomnieć, Ĺźe uniwersum The Bird That Drinks Tears jest rĂłwnie „kreatywne i nieograniczone” co realia innych wielkich serii fantasy, pokroju sagi Geralta, Władcy Pierścieni czy Gry o tron (czyli Pieśni lodu i ognia). TwĂłrcy mają nadzieję, Ĺźe ich praca przyniesie sławę całej marce, w tym oryginalnym opowiadaniom, tak jak miało to miejsce w przypadku gry i serialu na licencji dzieł Sapkowskiego. To właśnie ta ekspansja na kolejne media jest powodem, dla ktĂłrego Krafton stawia sobie WiedĹşmina za wzĂłr do naśladowania (o czym zresztą mĂłwiono juĹź w ramach niedawnej prezentacji firmy).

Rzecz jasna Son Kwangjae i Iain McCaig nie mieli nic do powiedzenia na temat rozgrywki w egranizacji The Bird That Drinks Tears. Twórcy dopiero zaczęli prace nad projektem, tak że nie otrzymaliśmy nic poza grafikami koncepcyjnymi oraz niesprecyzowanymi pomysłami. Na razie nie ma więc co myśleć o kształcie i powodzeniu produkcji, a co dopiero o dalszym rozwoju marki. Niemniej chyba warto śledzić losy Project Windless z ostrożnym zainteresowaniem.

Źródło:
"Entelarmer" - GRY-OnLine