Pamiętacie system moralności z trylogii Mass Effect? Ci z Was, którzy dali się porwać kosmicznej sadze, prawdopodobnie wielokrotnie zastanawiali się, w jaki sposób poprowadzić swoją postać, by uzyskać dostęp do odpowiednich opcji dialogowych, a co za tym idzie - w konkretny sposób zadecydować o losach galaktyki. Dla tych, którzy nie grali: ME oferował prosty system podzielony na dwa paski - idealisty (Paragon) i renegata (Renegade). Działania praworządne zwiększały pierwszy wskaźnik, zaś okrutne drugi. W trzeciej części zostało to zastąpione jednym paskiem reputacji, ale działało niemal identycznie.

Jak pewnie pamiętacie lub domyślacie się, dopiero odpowiednie „naładowanie” konkretnego paska odblokowywało dodatkowe moĹźliwości. To sprawiało, Ĺźe najbardziej opłacało się grać postacią skrajnie dobrą albo skrajnie złą, zdecydowanie nie neutralną (w kontekście opcji dialogowych, a nie immersji). Tym bardziej ciekawa jest informacja, ktĂłrą umieścił na Twitterze John Ebenger, deweloper trylogii Mass Effect. Okazuje się, Ĺźe wbrew „mainstreamowi” gracze to jednak porządni ludzie! 92% z nich wybrało ścieĹźkę idealisty, o czym twĂłrca wspomniał w odpowiedzi na tweet dotyczący moĹźliwości bycia „tym złym” w grach.

Tak. Około 92% graczy Mass Effecta wybrało idealistę. A my włożyliśmy sporo pracy również w ścieżkę renegata.

Ten stan rzeczy wydaje się potwierdzać słuszność w podejmowaniu skrajnych decyzji w ME. Jednak wpis Johna Ebengera rozpoczął debatę na temat tego, dlaczego gracze tak mocno faworyzowali postawę idealisty. Okazuje się, że powodem zmiany (chociaż głównie graficznej) systemu moralności w Mass Effekcie 3 był zbyt duży nacisk na opowiedzenie się po którejś ze stron w dwóch wcześniejszych częściach. Inna sprawa, że często działania renegata wydawały się zwyczajnie bezcelowe.

Cała sytuacja skłania do ogĂłlnego zastanowienia się nad systemami moralności w grach. Podstawową kwestia (w mojej skromnej opinii) powinno być pytanie: czy gra w ogĂłle musi komunikować graczowi o jego „statusie moralnym”? Starsze gry, szczegĂłlnie RPG, przyzwyczaiły nas do paskĂłw reputacji, ktĂłre były czytelne. Ale teĹź zdecydowanie wpływały na naszą podświadomość. Wykonywaliśmy wiele czynności sugerując się nimi, co, chyba musicie przyznać, nie ma wiele wspĂłlnego z immersją.

Obecnie moĹźemy zauwaĹźyć pewien zwrot w stronę bardziej naturalnych rozwiązań. Gry oczywiście na bieżąco monitorują i „interpretują” nasze decyzje, ale na ekranie widzimy wyłącznie efekt, a nie wskaĹşnik procentowy czy kolejny pasek. Dobrym przykładem moĹźe być w przyszłości Dying Light 2, ktĂłrego twĂłrcy od dawna deklarują, Ĺźe w grze nie będzie widocznego systemu reputacji, bo zaleĹźy im na realnych emocjach, a nie „kolekcjonowaniu punktĂłw”.

Źródło:
"Serek" - GRY-OnLine