7 dni akcji
100 postaci
misternie skonstruowana fabuła
mnóstwo dygresji i wspomnień
anegdoty i opowieści w opowieściach
Lubię, gdy książki już samym swym wyglądem sugerują czytelniczą ucztę, choćby pod względem objętości, jakkolwiek pamiętam o przysłowiu, by nie oceniać literatury po okładce. Czasami jednak takowa może być oznaką grafomanii, w szczególności gdy sam pisarz przyznaje się, iż pisarstwo stanowi właściwie jedyny sens jego życia. Do której kategorii zaliczyć opus magnum fińskiego autora?
Nie ukrywam, iż już na samym początku czułem się lekko zaniepokojony otwartym przyznawaniem się przez pisarza do inspiracji
„Niewyczerpanym żartem” Davida Fostera Wallace’a, czyli jedyną książką w tym stuleciu, której nie byłem w stanie ukończyć po jej napoczęciu. Przejawia się to między innymi wielością i istotnością przypisów, z których zdecydowana większość ma charakter ze wszech miar dygresyjny. W konsekwencji lektura omawianej pozycji wymaga od czytelnika pewnej samodyscypliny.
Na usta podczas czytania nasuwa się epitet odwołujący się do postmodernizmu, co z reguły nie jest komplementem. O dziwo jednak pomimo faktu, że autor wprowadza do swej powieści przeszło setkę postaci, to jednak udaje mu się „utrzymać je w ryzach”, wykazać sens poświęconych im wątków i wzajemnie je ze sobą prędzej czy później spleść.
Jednocześnie ze swadą autor porusza się po tematach kompletnie odmiennych i różnorodnych. Niejednokrotnie ocierają się one o absurd, wręcz bawią swą groteskowością i świadczą o skłonności do przesady, jednakże twórca ani przez moment nie przekracza granicy śmieszności, przez cały czas zachowując psychologiczne prawdopodobieństwo swej opowieści, nawet jeśli w przypadku streszczenia wywoływałoby ono niedowierzanie i niezrozumienie.
„O (albo uniwersalny traktat o tym, dlaczego sprawy mają się tak, a nie inaczej)” to pozycja dalece niestandardowa, choć niesiląca się na nowatorstwo formy czy oryginalność za wszelką cenę. Wymaga ona od czytelnika dość zwartej postawy, choć można sobie ją dawkować również w mniejszych porcjach. Wypada jedynie wyrazić żal, iż talent jej autora nie doczeka się kontynuacji…
|
| Autor: Klemens
|
|
|
|
|
Tytuł: O (albo uniwersalny traktat o tym, dlaczego sprawy mają się tak, a nie inaczej) (O)
