Sovereign Syndicate

Informacje o grze Nazwa gry: Sovereign Syndicate Gatunek: cRPG Producent: Crimson Herring Studios Cena: jeszcze nieznana Autor: Piotr „Klemens” Kociubiński

Niemal nikt nie czekał na Disco Elysium, tak z uwagi na zupełnie nieznany – i wręcz egzotyczny – charakter deweloperĂłw, jak i niszowość ich produkcji, pozbawionej jakichkolwiek elementĂłw akcji, nastawionej z kolei na konieczność lektury wielkich blokĂłw tekstu. Brzmi to jak przepis na poraĹźkę, tymczasem premiera okazała się wielkim sukcesem, tak pod względem artystycznym, jak i finansowym. Nic więc dziwnego, Ĺźe rĂłwnieĹź kolejni twĂłrcy prĂłbują podążyć tym samym szlakiem.

W materiałach marketingowych poświęconych Sovereign Syndicate nie ma ani słowa o estońskim ĹşrĂłdle inspiracji twĂłrcĂłw zrzeszonych w Crimson Herring Studios, lecz juĹź nawet nie pierwsze minuty, co wręcz sekundy obcowania z tym tytułem nie pozostawiają tutaj jakichkolwiek wątpliwości. Główny bohater z pewnością nie jest Ĺźadnym herosem – przygodę rozpoczynamy bowiem w okolicach rynsztoka – trudno mu jednak zarzucić brak jakiegokolwiek Ĺźycia wewnętrznego, gdyĹź od razu zaczyna on prowadzić dialog ze swymi „jaĹşniami”, jako Ĺźywo przywodzącymi na myśl oryginalny system znany z arcydzieła ZA/UM.

Wieprze...

Odmienny jest jednak setting opowieści, ktĂłry z pewnością dla niejednej osoby moĹźe jawić się jako dodatkowy atut produkcji. Historia rozgrywa się bowiem w steampunkowych realiach stylizowanych na epokę wiktoriańską, acz wypełnionymi krasnoludami czy elfami, o specyficznym gatunku naszego alter ego nie wspominając. Jest to świat pary i energii elektrycznej, lecz rĂłwnieĹź niestroniący od tego, co pozostaje skryte przed mędrca szkiełkiem i okiem. Ech, aĹź mi się przypomniało Arcanum i zamarzył sequel…

Sovereign Syndicate z pewnością jednak takowym nie będzie, a przynajmniej póki co nie pozwala w najmniejszym stopniu założyć, że zaimplementuje jakikolwiek system walki odwołujący się do myślenia taktycznego bądź po prostu zwinnych palców i umiejętności szybkiego podejmowania decyzji. Niewątpliwie przydatna jednak będzie dość zaawansowana znajomość angielszczyzny.

...i perły

Obcując z wersją demonstracyjną produkcji nietrudno jednak o konstatację, iĹź pod względem wizualnym jawi się ona pĂłki co jednak jako budĹźetowy – jeśli nie ubogi – krewny Disco Elysium, ktĂłre wszak oczarowywało rĂłwnieĹź zmysły. Nie tak łatwo jest zdefiniować granicę między dziecięcym bohomazem a prymitywistycznym czy impresjonistycznym artyzmem, tymczasem z reguły jest ona widoczna juĹź na pierwszy rzut oka.

Owa budĹźetowość przenika Sovereign Syndicate pod niemal kaĹźdym względem. Nie mam wątpliwości, iĹź udostępniona wersja demonstracyjna – wystarczająca raptem na pół godziny rozgrywki – tak naprawdę ma słuĹźyć badaniom rynkowym: to nie tyle gracze na jej podstawie mają się dowiedzieć, czy są zainteresowani daną produkcją, lecz raczej twĂłrcy pragną poznać skalę zaciekawienia ze strony potencjalnych nabywcĂłw. Osobiście jestem skłonny przyznać im kredyt zaufania, ale jestem przekonany, Ĺźe do ewentualnej premiery jeszcze daleka, daleka droga.