YIIK: A Postmodern RPG

Informacje o grze Nazwa gry: YIIK: A Postmodern RPG Gatunek: cRPG Producent: Ackk Studios Cena: 71,99 PLN Recenzent: Piotr „Klemens” Kociubiński Ocena: 65%

Japońskie rolepleje mają łatkę dziwacznych, często przekomplikowanych, cechujących się fabułą doznającą zwrotów czasami kompletnie niezrozumiałych, co jednak dość często można złożyć na karb samej specyfiki Kraju Kwitnącej Wiśni. Mimo to od czasu do czasu produkcjom tym udaje się podbić serce zachodniego gracza, czego doskonałym, wręcz legendarnym przykładem może być część cyklu Final Fantasy opatrzona (rzymską) cyfrą siedem. A gdyby tak akcję tych produkcji dosłownie przenieść na Zachód?

W YIIK: A Postmodern RPG wcielamy się właśnie w amerykańskiego hipstera, ktĂłry wraca do domu z myślą o radosnym pasoĹźytowaniu w domu. Nagle jednak doznaje on przeĹźycia o charakterze brukowo-transcendentnym, a właściwie spotkania ze wszech miar niecodziennego, ktĂłre kaĹźe mu zadać sobie pytanie „co tu właściwie się stało”, a ktĂłre popycha go do dalszej akcji.

Trudno o jednoznaczną ocenę fabuły gry. Nasuwała mi ona całkiem przyjemne skojarzenia z produkcjami anime w rodzaju „Ruchomego zamku Hauru”, co winno stanowić nie lada komplement zwaĹźywszy na poziom artyzmu cechujący wspomniane dzieło. JednakĹźe obraz wyreĹźyserowany przez Hayao Miyazakiego nie dla kaĹźdego był strawnym daniem, niełatwo poddając się chociaĹźby prĂłbom streszczenia jego historii. Podobnie jest w przypadku YIIK, ktĂłrego wątek główny z pewnością nie jest banalny, choć niekoniecznie spĂłjny dla uĹźytkownika, dla ktĂłrego najwyĹźszą wirtuozerią są wizje snute przez Philipa K. Dicka w jego bardziej „pobudzonych” stanach…

Prawie jak (pierwsze) Simsy

Podobnie rzecz się ma z osobą głównego bohatera – dość szybko gracz przestaje go lubić, ba, zaczyna go postrzegać jako egoistycznego gnojka, ktĂłry wszystko zawsze wie najlepiej, ale tak naprawdę ma wszystko i wszystkich w nosie. Stopniowo zaczyna on jednak przechodzić ewolucję, jakkolwiek wciąż wzbudzając dość ambiwalentne uczucia. Niestety, nie jest to zasługa gracza, postępy mają bowiem charakter boleśnie liniowy – YIIK to zdecydowanie nie jest nowomodny sandbox…

Swoistość tej produkcji przejawia się zresztą w szeregu dalszych elementĂłw – sterowanie w niej jest wybitnie konsolowe, gra aĹź prosi się o podłączenie pada, albowiem jej port na klawiaturę jest męką. Dziwaczne przypisanie klawiszy (rzekłbym, iĹź najwaĹźniejszą rolę pełni zupełnie nieintuicyjna dla „piecucha” para K-L) byłoby do przełknięcia, gdyby… gra oferowała moĹźliwość jej modyfikacji, ale w oczach twĂłrcĂłw to byłoby niedopuszczalne ułatwienie.

Zmienny cykl dobowy (w jakiejkolwiek postaci) to rzadkość w tym gatunku

Jeszcze dziwaczniejsza jest jednak mechanika walk. Teoretycznie te rozgrywają się w turach, w praktyce jednak niemal kaĹźda akcja wymaga rozegrania szeregu zręcznościowych, niejednokrotnie rytmicznych minigier. Ich mechanika nie jest specjalnie skomplikowana, choć początkowo niezbyt jasna i irytująca. Co gorsza, ich powtarzalność i ślamazarność na późniejszym etapie rĂłwnieĹź frustruje. Nie jestem z definicji wrogi tego rodzaju „urozmaiceniom” – by wskazać na w miarę udany system w egranizacji cyklu South Park – ale w przypadku YIIK naleĹźy stwierdzić, Ĺźe ten mariaĹź okazał się mezaliansem…

Nietypowy jest również system rozwoju postaci, początkowo konfudujący, ale w istocie mocno oryginalny. Otóż nie sprowadza się on do sztampowego rozdysponowania punktów pomiędzy takie czy inne atrybuty. Przeciwnie, gracz dokonuje czegoś w rodzaju eksploracji labiryntu własnego umysłu. Z pewnością moduł ten nie przypadnie do gustu wszystkich użytkownikom, sam jednak uznałem go za dość odświeżający (choć niekoniecznie bym pragnął, by stał się on standardem).

Walka prezentuje się klasycznie, ale wcale takowÄ nie jest

Grę cechuje charakterystyczna, typowo „konsolowa” – z perspektywy 2000 roku – oprawa audiowizualna. Trzeba przyznać, iĹź grafika tylko pozornie jest „kanciasta”, przeciwnie, cechuje się ona zaskakująco dużą szczegółowością i urozmaiceniem. Niestety „w zamian” gra cechuje się niezbyt płynnym przeładowywaniem poszczegĂłlnych lokacji, nieraz więc przyjdzie przy tej okazji zazgrzytać zębami. Muzyka z kolei wywołuje istną ambiwalencję uczuć – niektĂłre motywy są naprawdę atrakcyjne, ba, wręcz ocierają się o geniusz, acz toną one w powodzi dĹşwiękĂłw moĹźe typowych dla epoki, jednakĹźe dość nieznośnych dla współczesnego gracza.

YIIK: A Postmodern RPG to produkcja niebanalna, niestandardowa, nawet jak na „oryginale” jRPG-i. Posiada ona głębsze dno, acz niestety dość łatwo się od niej odbić, i to w sposĂłb trwały. Czyni to z niej produkcję niszową, niezdolną do przyciągnięcia na dłuĹźej gracza, ktĂłry dopiero zamierza zapoznać się ze specyfiką tego podgatunku.

Bardzo dziękujemy serwisowi GOG.com za udostępnienie kodu recenzenckiego w celu umożliwienia powstania niniejszego tekstu - https://www.gog.com/game/yiik_a_postmodern_rpg

Grafika 70% Muzyka 75% Grywalność 60% Ocena końcowa 65%

10 20 30 40 50 60 70 80 90 100 10 20 30 40 50 60 70 80 90 100

PLUSY niebanalna wbrew pozorom całkiem estetyczna niektĂłre utwory muzyczne sÄ znakomite ciekawy system rozwoju postaci kompletny dubbing

MINUSY często irytujÄ ca pokraczne sterowanie więcej niĹź tuzin łyĹźek dziegciu

Intel Core i3 2.4 GHz, 2 GB RAM, karta grafiki Intel HD 4400 lub lepsza, 4 GB HDD, Windows 7