Vampyr

Informacje o grze Nazwa gry: Vampyr Gatunek: cRPG Producent: DONTNOD Entertainment Dystrybutor: CDP Cena: 199,90 PLN Recenzent: Piotr „Klemens” Kociubiński Ocena: 65%

Wampiryzm zrobił zawrotną karierę, gdy z lokalnej ciekawostki rodem gdzieś z zapadłej prowincji imperium Habsburgów awansował do rangi powszechnie jeśli nie znanego, to co najmniej kojarzonego mitu, doczekując się setek ekranizacji filmowych i serialowych, adaptacji książkowych, scenicznych, a od kilku dekad również gier wideo. I choć ostatnimi czasy moda ta nieco osłabła, to w żadnym razie nie porzuciła zupełnie swych pozycji, czego dowodzi premiera gry Vampyr.

Rzeczona pozycja reprezentuje sobą gatunek gier cRPG, więc w sposĂłb typowy dla tego rodzaju produkcji będziemy skupiali się na wykonywaniu róşnorakich zadań, w tym tzw. głównych, jak i pobocznych, dbali o stan zdrowia (i innych, bardziej „krwistych” wskaĹşnikĂłw) oraz gromadzenie punktĂłw doświadczenia umoĹźliwiających następnie rozwĂłj postaci poprzez odblokowanie jej kolejnych mocy. Na Ĺźadne nowatorstwo w zakresie mechaniki nie ma co liczyć.

Nie prĂłbujcie tego w domu!

Akcja gry rozgrywa się w Londynie tuż po zakończeniu I wojny światowej, gdy metropolia ta, podobnie jak większość Europy, jest pustoszona przez epidemię wyjątkowo zjadliwej grypy, nazwanej hiszpanką. Główny bohater, Jonathan Reid, jest lekarską sławą, wręcz celebrytą, który właśnie wraca z frontu, niemal tylko po to, by dać się ugryźć wampirowi i w szale przemiany zabić własną siostrę. Musi więc sobie radzić z nową tożsamością, jak też wielkim dramatem życiowym, napędzającym go do poznania źródeł jego nieszczęścia.

W trakcie rozgrywki przyjdzie nam eksplorować cztery londyńskie dzielnice (dla fabuły niezbędne) oraz niejako „pół” dalszej, z perspektywy wątku głównego nieistotną, ktĂłrą nawet moĹźna zupełnie pominąć (Southwark). Ich wygląd tak naprawdę między sobą nie róşni się w sposĂłb szczegĂłlny, albowiem z oczywistych względĂłw dane nam będzie przemieszczać się tylko nocą.

Wampiry bez cmentarza sÄ jak...

Istota zabawy w dużej mierze sprowadza się do prowadzenia dialogów z napotykanymi postaciami i odkrywania szczegółów ich życiorysów, czy to poprzez wzajemne interakcje, czy to przez znajdywanie różnorakich notatek itp. poszerzających naszą wiedzę o danej osobie, czasami podsłuchanie takiej czy innej rozmowy. Co (nie)ciekawe, tak naprawdę jest to jednak zbędne, nie służy w istocie bowiem niczemu, niespecjalnie wpływa to na dalsze losy tej postaci czy chociażby możliwość prowadzenia z nią handlu. Tylko z rzadka w przypadku postaci szczególnych staniemy na rozdrożu i dane nam będzie podjąć jedną z kilku decyzji prowadzących w zupełnie różnych kierunkach. Możemy je określić mianem moralnych, mających co prawda wpływ na główne zakończenie, nie wpływających jednak diametralnie na konstrukcję świata, który będziemy eksplorować.

Jakby tego było mało, to autorom zabrakło ewidentnie pomysłu na oryginalne urozmaicenie rozgrywki, co prowadzi do paradoksĂłw. Z jednej strony moĹźemy bowiem wcielić się w miłosiernego Samarytanina, rozdającego leki na ulicach i unikającego zabijania jakichkolwiek postaci kluczowych, a zarazem wręcz setkami mordować ludzi z definicji nam wrogich (członkĂłw bractwa łowcĂłw wampirĂłw) – po to tylko, by w zakończeniu z emfazą wykrzyknąć, Ĺźe mamy czyste ręce. PowaĹźnie?

NiektĂłre lokacje robiÄ wraĹźenie

Niestety gra jest przepełniona dość teatralnym patosem i scenami ocierającymi się wręcz o kicz. Sam wątek główny jest niespecjalnie porywający, podobnie jak duża część, jeśli nie większość zadań pobocznych, użytkownik również dość szybko traci zainteresowanie prowadzeniem dialogów z postaciami niezależnymi gdy uświadamia sobie, że te w istocie nie mają wpływu na nic. Vampyr to niestety klasyczny przerost formy nad treścią.

Atutem gry jest jej oprawa. Z uwagi na nocne „uwarunkowania” graficy ze szczegĂłlną pieczołowitością podeszli do odwzorowania wnętrz, czy to zapadłych ruder, czy to arystokratycznych rezydencji, i tu i tu jest na czym zawiesić oko. Szkoda jednak, Ĺźe swobodą gracza nieodmiennie ograniczają róşnorakie sztuczne bariery, niezdolność bohatera do choćby kilkunastocentymetrowych skokĂłw szybko zaczynają frustrować w sytuacji, gdy byle krzak staje się przeszkodą nie do przebycia. Muzyka poza wątkiem tytułowym nie zapada szczegĂłlnie w pamięć, z uznaniem naleĹźy jednak ocenić fakt, iĹź absolutnie kaĹźda wypowiedĹş w grze została zdubbingowana.

Smacznego!

Vampyr to niestety pozycja dość miałka i nie stroniąca od komunałów, które są zaskakujące zważywszy na maestrię scenarzystów ze studia okazaną przy Life is Strange. Gry niespecjalnie ratuje również oprawa audiowizualna, mieszcząca się w ogólnym standardzie, klimat zaś to chyba jednak za mało, by oczekiwać od gracza nabycia tej produkcji inaczej niż w okolicznościach jakiejś przeceny.

Grafika 85% Muzyka 75% Grywalność 55% Ocena końcowa 65%

10 20 30 40 50 60 70 80 90 100 10 20 30 40 50 60 70 80 90 100

PLUSY atmosfera nocnego Londynu kaĹźda postać skrywa jakÄ Ĺ› historię oprawa

MINUSY fabuła skrzeczy sztuczny świat cena

Intel Core i3-2130 3.4 GHz / AMD FX-4100 3.6 GHz, 8 GB RAM, karta grafiki 2 GB GeForce GTX 660 / Radeon R7 370 lub lepsza, 20 GB HDD, Windows 7/8/10 64-bit