Remothered: Tormented Fathers

Informacje o grze Nazwa gry: Remothered: Tormented Fathers Gatunek: hybryda gry przygodowej i zręcznościowej Producent: Stormind Games Cena: 71,99 PLN Recenzent: Mateusz „Matis” Cholewiak Ocena: 55%

Horror jako gatunek w szeroko pojętej sztuce ma za sobą relatywnie długą historię. Potrzeba odczuwania grozy tym bardziej cieszy się popularnością im bardziej bezpieczne są czasy i otoczenie odbiorcy medium. Obok sięgającego setek lat nurtu literackiego, niemal stu lat gatunku filmowego od kilkunastu lat moĹźemy cieszyć się wirtualnymi produkcjami spod znaku horroru. Nie będę kreował się na wybitego znawcę gatunku, choć lubię horror w kaĹźdym wydaniu, a zwłaszcza powieści z przełomu XIX i XX wieku, jak i horrory konsolowe i filmowe, głównie – azjatyckie. Kiedy uzyskałem moĹźliwość przetestowania Remothered, nie wahałem się długo, zwłaszcza, Ĺźe tytuł obił się mi wcześniej o uszy. Czy było warto?

Przygoda w Remothered zapowiada się ciekawie. Do rezydencji emerytowanego cierpiącego na tajemnicze schorzenie notariusza trafia nasza protagonistka, przedstawiająca się jako lekarka z hospicjum, jakie leczyło kiedyś wyĹźej wskazanego dĹźentelmena. Pierwsze minuty z grą wskazują juĹź jednak, Ĺźe nasza bohaterka nie ma nic wspĂłlnego z prĂłbą zbadania przypadku medycznego, a stara się rozwiązać zagadkę zaginięcia sprzed lat. Rezydencja staruszka okazuję się zaś – śmiertelną pułapką.



Z punktu widzenia mechaniki gra jest tzw. survival horrorem. Obok więc rozwiązania zagadki naszym głównym celem będzie pozostawienie bohaterki przy Ĺźyciu w dość nieprzyjaznym środowisku oraz prĂłba z niego ucieczki. Nasza protagonistka nie ma za sobą słuĹźby w Navy Seals, ani nawet w USMC, więc o rĂłwnorzędnej walce z oponentami moĹźemy jedynie pomarzyć. Wszelki improwizowany oręż jaki moĹźemy pozyskać zalicza się do jednej z dwĂłch kategorii, tj. bądĹş przedmiotĂłw codziennego uĹźytku, ktĂłrymi moĹźna rzucać celem zmylenia/spowolnienia oponenta, bądĹş kategorii drugiej – rĂłwnieĹź przedmiotĂłw codziennego uĹźytku, jakich moĹźemy uĹźyć celem uszkodzenie wroga w klinczu i umoĹźliwienia bohaterce ucieczki. Jeśli ktoś ma ochotę na długie wymiany ognia z hordami mniej lub bardziej umarłych oponentĂłw – niestety, pomylił produkcje. Katalog wrogĂłw w Remothered jest ściśle limitowany i wszyscy nasi (bardzo nieliczni) prześladowcy są podmiotami zindywidualizowanymi, co przypomina Amnesię czy klasyczne Clock Tower (ktĂłre stanowiło zresztą niekrytą inspirację dla twĂłrcĂłw recenzowanej pozycji). Leczenie, jak i zapis jest moĹźliwe tylko w określonych lokacjach. Miejsce akcji, tj. rezydencja notariusza jawi się jako relatywnie niewielkie (jest jak na moje oko zdecydowanie mniejsze od tytułowej posiadłości z pierwszego Resident Evil czy dworku z pierwszego Fatal Frame). Gracza czeka niestety sporo tzw. backtrackingu, czyli wracania się do odwiedzanych juĹź miejsc, połączonych z unikaniem starć, ukrywaniem się w róşnych dziwnych miejscach oraz uciekaniem.

Tu przechodzimy do jednego z największych mankamentĂłw gry, czyli – jej długości. Remothered moĹźemy skończyć juĹź w około 2-3 godziny, więc jeśli ktoś uwaĹźał, Ĺźe choćby poszczegĂłlne części Silent Hill mają długość adekwatną (by nie powiedzieć, Ĺźe są krĂłtkie), tutaj moĹźe doznać jeszcze większego szoku. Nawet przy problemach z sekwencjami zręcznościowymi grę moĹźna spokojnie skończyć w jeden dzień.



Oprawa audiowizualna jest dyskusyjna. Świat przedstawiony oglądamy z perspektywy trzeciej osoby. Choć grafika na screenach czy na oglądanych w Internecie filmach z rozgrywki jawi się jako bardzo solidna (zwłaszcza, że za omawianym dziełem nie stoi żadne wielkie studio), to na moim (średniej klasy) sprzęcie działała na średnich detalach i budziła mój niesmak, gdyż wyglądała jak dla mnie gorzej niż Silent Hill 2 na Playstation 2. Testowałem też z czystej ciekawości przez chwilę grę na detalach minimalnych i nie mogę powiedzieć, aby wyglądała na produkt z tego dziesięciolecia. Działanie gry było płynne. Oprawa audio nie przeszkadzała.

Przechodząc do werdyktu – Tormented Fathers mnie nie zachwyciło w Ĺźadnym aspekcie. Z jednej strony mamy solidną, ciekawą historię, połączoną z niezłą grafiką (przynajmniej na sprzętach lepszych niĹź mĂłj), okraszoną średnim wraĹźeniem z „gameplay’u” i – co najgorsze – niezbyt klimatyczną. Niby na papierze mamy w tle mroczną posiadłość, tajemniczą historię rodową, śmiertelnie groĹşnego antagonistę i mające nam towarzyszyć wszechobecne poczucie zagroĹźenia. Posiadłość okazała się jednak nie za duĹźa, antagonista (a przynajmniej pierwszy z nich) – budził raczej politowanie niĹź palpitację serca, a uczucia zagroĹźenia – nie odczuwałem. Przyznać naleĹźy, Ĺźe historia okazała się przyzwoita, ale blednie w porĂłwnaniu do perełek gatunku, przez co poznawanie historii genealogicznej „przemiłego” rejenta było daleko mniej ciekawe niĹź prĂłba odkrycia natury miasteczka Silent Hill. Horror nie musi być piękny (pisze to osoba, ktĂłra lubuje się w grach retro i moĹźe godzinami zagrywać się w Zeldę czy Castelvanię rodem z NES), dynamiczny, czy innowacyjny – musi być przede wszystkim klimatyczny, a tego omawianej grze zabrakło. Biorąc pod uwagę jej relatywnie wysoką cenę bazową (około 70 zł, przy czym w momencie premiery na GOG kosztowała nieco ponad 30 zł) i niewielką długość – bez większej promocji odradzam jej nabycie, gdyĹź w niĹźszej cenie moĹźna przy okazji róşnorakich promocji upolować coś z wyĹźszej półki, jak choćby – dla graczy „pecetowych” remaki pierwszej i „zerowej” części Resident Evil, niedocenione Evil Within a jeśli ktoś woli „symulatory” ucieczki – choćby juĹź pierwszą Amnesię (ktĂłrej zresztą daleko do ideału). Z uczciwości muszę zasygnalizować, Ĺźe choć mi klimat zupełnie nie przypadł do gustu (ergo, uwaĹźam, Ĺźe gra raczej do strasznych nie naleĹźy), to wielu recenzentĂłw chwaliło omawianą produkcję właśnie za klimat. De gustibus.

Bardzo dziękujemy serwisowi GOG.com za udostępnienie kodu recenzenckiego w celu umożliwienia powstania niniejszego tekstu - https://www.gog.com/game/remothered_tormented_fathers

Grafika 75% Muzyka 70% Grywalność 60% Trudność 60% Ocena końcowa 55%

10 20 30 40 50 60 70 80 90 100 10 20 30 40 50 60 70 80 90 100

PLUSY grafika (na wysokich detalach) fabuła

MINUSY bardzo krótka mało klimatyczna

Intel Core i7 2.5 GHz, 12 GB RAM, karta grafiki 3 GB GeForce GTX 1060 lub lepsza, 10 GB HDD, Windows 10 64-bit