Zmasowany atak rakietowy

Do konkretnej galaktyki dostajemy się za pomocą portalu i w taki sam sposĂłb musimy ją opuścić po wykonaniu questĂłw. Gdy wypełnimy misję, przenoszeni jesteśmy na ekran kontrolny naszego statku-matki. A skoro juĹź o tym mowa - posiadamy jeden wielki transportowiec, ktĂłry jest naszym centrum dowodzenia, w trakcie i pomiędzy misjami. Jest on oczywiście odpowiednio przerobiony i przystosowany do walki. Posiada nowe silniki, generatory osłon oraz cztery wieĹźyczki. Zawsze podczas misji moĹźemy „zaparkować” nasze myśliwce do wnętrza transportera, aby dokonać niezbędnych napraw, uzupełnić zapasy rakiet lub zmienić ich rodzaj. Te natomiast są produktem, ktĂłry naleĹźy niewątpliwie oszczędzać. Na jednym myśliwcu mieści się od 1 do 4 wyrzutni, a kaĹźda wyrzutnia moĹźe zawierać od 1 do 6 rakiet. NaleĹźy przy tym wspomnieć, Ĺźe im potężniejsze pociski, tym mniej takowych zmieści się w podajniku. Takie „superniszczyciele” kosztują sporo kredytĂłw, dlatego przed kaĹźdą misją uprzedzani jesteśmy, na jaki opĂłr moĹźemy się natknąć. Powinno dawać nam to do myślenia, jakich pociskĂłw powinniśmy mieć zapas w magazynie. Warto zostawiać sobie najlepsze na „grubego zwierza”. Oczywiście aby polowanie nie było zbyt intensywne, moĹźemy skorzystać z aktywnej pauzy, co niejednokrotnie uratuje nam myśliwiec. Celowo nie napisałem tutaj o Ĺźyciu, poniewaĹź nasi bohaterowie zawsze katapultują się ze zniszczonego statku. Wystarczy ich wtedy pozbierać i posadzić za sterami nowych maszyn. Ale kogo stać na takie marnotrawstwo? Lepiej wczytać poprzedni stan gry i sprĂłbować rozegrać felerną sytuację jeszcze raz. Na pewno ułatwi nam to opcja szybkiego zapisu w dowolnym momencie rozgrywki.

Ciężko zarobione pieniądze wydamy na nowy sprzęt. A mamy spory wybór pomiędzy nowymi myśliwcami, rakietami, systemami oraz uzbrojeniem. Twórcy do dyspozycji oddają mam 16 statków podzielonych na trzy generacje. Ponieważ broń do naszych myśliwców zdobędziemy podczas misji, kredyty wydawać będziemy najczęściej na pociski oraz systemy. Te natomiast służyć mogą do regeneracji osłon, powiększenia osiągów naszych myśliwców lub obrony. Każdy pojazd posiada niewielką liczbę miejsc, gdzie możemy owe zabawki umieścić, dlatego musimy szczegółowo planować czego w danej chwili potrzebuje nasz pilot. Trzeba jeszcze zauważyć, że nasz statek-baza posiada zupełnie inne działka oraz podsystemy, odpowiednie tylko dla niego, jednak ich cena jest stosownie większa. Jeżeli chcemy pozostać najlepszymi, musimy stale inwestować w nowe urządzenia. Niektórzy z naszych bohaterów posiądą umiejętności pozwalające im na korzystanie z usług czarnego rynku. Możemy otrzymać tam unikatowe części, jeszcze przed pojawieniem się ich w produkcji, oczywiście wszystko kosztuje odpowiednio więcej. Zauważyliście? To zupełnie odwrotnie niż u nas...

Przez takie portale zmuszeni będziemy niekiedy uciekać ;)

W naszym centrum dowodzenia nie tylko zrobimy zakupy, ale takĹźe rozdzielimy punkty doświadczenia oraz podpiszemy kontrakty na kolejne zadania. A chociaĹź tych jest przewaĹźnie kilka do wyboru i są zróşnicowane, to większość z nich i tak wykonamy. W początkowej fazie gry nie zdarzyło mi się, Ĺźebym jakiejś misji nie zaliczył. Po prostu kaĹźda zaczeka na swoją kolej. Dopiero pod koniec zmuszeni jesteśmy zdecydować, po ktĂłrej stronie konfliktu staniemy, co automatycznie zamyka nam drogę do przeciwnej strony. Poza tym wszystkie misje sprowadzają się do pokonania nadlatujących przeciwnikĂłw lub - gdy ci nie chcą się pojawić – pokonania ich na obcym nam terenie. Owszem, zdarzają się przypadki, w ktĂłrych udaje nam się uniknąć rozlewu krwi, np. dając łapĂłwkę straĹźy. Nie zdarza się to jednak zbyt często. W większości przypadkĂłw zadanie sprowadza się do schematu: doleć tam, przyjmij zadanie, leć tam, wybij przeciwnika, bierz zapłatę i wracaj do domu. Taki scenariusz nie jest obowiązkowy, ale odnoszę niestety wraĹźenie, Ĺźe twĂłrcy mogliby się bardziej w tej kwestii postarać. Nie psuje to radości płynącej z zabawy, lecz kaĹźdy miłośnik „pełnokrwistego” RPG z kilkoma ścieĹźkami do jednego celu będzie nieco zawiedziony. Posunę się tu nawet do stwierdzenia, Ĺźe fabuła i przebieg poszczegĂłlnych misji są liniowe. Nie moĹźemy dowolnie dryfować po kosmosie, lecz rzucani jesteśmy w konkretne systemy. Mało swobody autorzy zaserwowali nam rĂłwnieĹź w kwestii doboru bohaterĂłw. Posłużę się tu krĂłtkim przykładem: gdy zaczynałem się martwić, kogo wywalić z mojej sześcioosobowej gromadki, otrzymałem list od jednego z moich pilotĂłw, Ĺźe nie odpowiada mu sława Gwiezdnych WilkĂłw i odchodzi. Zaraz potem, w następnej misji pojawił się nowy członek mojej załogi. Wniosek z tego taki, Ĺźe moĹźecie zapomnieć o doborze współpracownikĂłw do druĹźyny, jak to miało miejsce np. w Baldur’s Gate. Tutaj jesteśmy skazani na pilotĂłw podsuniętych nam przez X-Bow.

Gwiezdne Wilki