Na osobny akapit zasługuje kwestia towarzyszy stworzonego przez nas herosa. Podobnie jak w pierwszej części mamy moĹźliwość przyłączenia do siebie kilku postaci. Mogą to być członkowie wyĹźej wymienionych ras, albo inne istoty, takie jak muł czy Ĺźywiołak wody bądĹş ognia. Co do tych pierwszych, to są oni znacznie bardziej gadatliwi niĹź w pierwszej części, mają własne zdanie na róşne tematy i własne uczucia. Ba, w druĹźynie mogą nawet zdarzać się konflikty, i to niekiedy bardzo ostre (w dosłownym tego słowa znaczeniu - przy uĹźyciu róşnych bardzo ostrych przedmiotĂłw). Co do innych stworzeń, to nie moĹźemy ich juĹź wyposaĹźać w róşnorodny ekwipunek, ale za to Ăłw sprzęt nasi zwierzęcy towarzysze mogą… zjadać! I to z mułem włącznie! Jakkolwiek śmiesznie by to brzmiało (muł przeĹźuwający ze smakiem magiczny hełm), to przemiana materii naszych podopiecznych jest na tyle sprawna, Ĺźe po zjedzeniu np. topora, lepiej walczą wręcz. Odpowiednia hodowla nawet z muła moĹźe uczynić bestię o sile uderzenia kamiennej lawiny.

...

Ciekawą rzeczą są poziomy trudności. Najpierw mamy dostęp tylko do pierwszego, a w nim - do maksymalnie czterech bohaterów w drużynie. W drugim możemy zwiększyć limit postaci do pięciu, a w trzecim - do sześciu. Oczywiście im dalej, tym trudniej i tym bardziej dopakowana jest nasza postać.

Warto rĂłwnieĹź wspomnieć o trybie multiplayer. Dostępnych jest kilka rodzajĂłw gry oraz połączeń. MoĹźna oczywiście grać postaciami stworzonymi w singlu. Niestety, brakuje specjalnej kampanii stworzonej tylko i wyłącznie dla wielu graczy, ale za to mamy tę z singla. Na szczęście, w tej drugiej poprawiono kwestię nagrĂłd za wykonywanie questĂłw, ktĂłre dostają teraz wszyscy gracze. I bardzo dobrze. Wystarczy tylko wyobrazić sobie te bĂłjki o lepsze przedmioty…

...

Na wielką pochwałę zasługuje rozmach i oprawa dźwiękowa oraz graficzna gry. Przedmioty, podobnie jak w Diablo są generowane losowo i jest ich całe zatrzęsienie (podobnie jak i questów dodatkowych). Dungeon Siege 2 jest też niezwykle piękny i widowiskowy. Po włączeniu shakerów, naprawdę jest na co popatrzeć - te wszystkie efekty czarów, kule ognia i błyskawice rzucane tu i tam, krew bryzgająca z potworów (a także z niektórych bardziej egzotycznych broni), ładna woda i roślinność. Mimo to, wciąż jest to ten sam stary, zmodyfikowany Siege Engine, znany nam jeszcze z jedynki, więc część tekstur mogłaby wyglądać zdecydowanie lepiej, a niektórym obiektom przydałoby się więcej poligonów. Wszystko jednak wyglądało ślicznie, nawet na moim sprzęcie, który ma już kilka lat. Muszę też pochwalić bardzo dobrą stabilność gry. W pewnej części tytułów, z którymi miałem nieprzyjemność się zapoznać, było sporo błędów, często zdarzało się, że kilka gier wywalało mnie do Windows. W Dungeon Siege 2 coś takiego nie zdarzyło się ani razu. Za muzykę zaś jest odpowiedzialny, znany choćby z Morrowinda czy Baldur's Gate'a, Jeremy Soule. Czy może istnieć lepsza argumentacja dla tej znakomitej oprawy dźwiękowej? Chyba nie.

Do tej pory niekwestionowanymi wzorcami gier Action RPG były obie części Diablo, jednak po premierze Dungeon Siege'a 2 ta sytuacja może (a nawet na pewno) się zmieni. Jeśli znajdujesz radość w przyozdabianiu szczątkami potworów okolicy, a nie chcesz bawić się w skomplikowaną fabułę, to i tak straciłeś już stanowczo za dużo czasu czytając tę recenzję. Nie namyślaj się, weź portfel i biegnij do sklepu!