Decarnation

Informacje o grze Nazwa gry: Decarnation Gatunek: przygodĂłwka Producent: Atelier QDB Cena: 67,99 PLN Recenzent: „FaultyGear” Ocena: 70%

Tworzenie horrorĂłw i thrillerĂłw w formie gier to trudna sztuka. Czasem nawet gigantyczne pieniądze i zasoby ludzkie nie są w stanie zapewnić tego, Ĺźe stworzymy coś naprawdę trzymającego w napięciu. W wielu wypadkach dostajemy co najwyĹźej niezłą atmosferę lub teĹź jumpscare’y zamiast atmosfery grozy. Jak jest w przypadku Decarnation, ktĂłrego twĂłrcy jako inspirację wymieniają między innymi filmy Lyncha?

Jest rok 1990 i mieszkająca w Paryżu tancerka Gloria powoli traci grunt pod nogami. Jej decyzja o pozowaniu dla znanego rzeźbiarza wydaje się być początkiem pasma wyczerpujących ją powoli wydarzeń, stawiających pod znakiem zapytania jej karierę i osobiste relacje. Próbując odzyskać równowagę, Gloria przyjmuje propozycję uczestnictwa w pewnym artystycznym projekcie, który ma wszystko zmienić.



Decarnation jest przede wszystkim grą stawiającą na historię, postaci i wymuskaną oprawę graficzną (pixel art). Większość czasu spędzamy chodząc po lokacjach i rozwiązując drobne zagadki, a także zmagając się z minigierkami rytmicznymi i QTE. Minigierki rytmiczne związane są przede wszystkim z profesją Glorii jako tancerki. Na szczęście nie są one bardzo wymagające, a zdobycie maksymalnej noty jest tylko elementem zbierania osiągnięć. Z innych QTE mamy takie elementy jak wykonywanie codziennych czynności (ćwiczenia rozluźniające itp.). Zaraz-zaraz, ale gdzie tu strach, gdzie tu lęk? Niestety, chcąc nie chcąc informacje w recenzji powinny być dawkowane, ze względu na fabułę. Dość powiedzieć, że oprócz zagrożenia jak najbardziej realistycznego mamy tutaj też elementy sennych koszmarów.

W koszmarach tych jedną z waĹźnych mechanik jest unikanie przeciwnikĂłw skradając się od jednego ĹşrĂłdła światła do drugiego. Niestety, jest to zrobione mocno przeciętnie. Niejednokrotnie miejsce, w ktĂłrym zaczynamy sekwencję, jest rĂłwnieĹź zbyt blisko miejsca spawnu adwersarza, przez co moĹźemy wpaść w pętlę, w ktĂłrej na przemian jesteśmy łapani i zaczynamy od początku, tylko po to by natychmiast znowu zostać schwytanymi… i tak dalej, pĂłki nie uda nam się poruszyć Glorii juĹź w momencie gdy pojawia się na początku trasy. Niestety, gra nie jest teĹź wolna od błędĂłw – najczęściej w postaci całkowitego wywalenia gry do pulpitu, toteĹź czasem moĹźemy przejść jakiś problematyczny fragment, jak wspomniane „skradanie”, tylko po to aby… musieć przechodzić go jeszcze raz, bo gra napotkała błąd krytyczny.



Gra nie posiada pełnego udĹşwiękowienia, ale moĹźe pochwalić się świetną muzyką. Mamy tutaj przyjemne kawałki, ktĂłrych lubi słuchać Gloria, ale teĹź bardziej niepokojące nuty w trakcie koszmarĂłw. Wszelkie obrzydliwe, wywołujące niepokĂłj i pełne napięcia dĹşwięki stanowiące tło dla zmagań z marami sennymi nawiązują trochę stylistycznie do na przykład tego co prezentuje nam pierwszy Silent Hill (na szczęście jednak nie uświadczymy w Decarnation wiertła dentystycznego w roli instrumentu…). Muzykę, a konkretnie piosenki z „playlisty” naszej tancerki, moĹźemy nawet dokupić sobie osobno do słuchania, jeĹźeli szczegĂłlnie się nam się podoba.

Odnośnie grafiki – Decarnation moĹźe pochwalić się świetnej jakości pixel artem. Mamy tutaj pełne detali tła, w jednej z sekwencji w galerii obrazy są tak pięknie odwzorowane, Ĺźe moĹźemy rozpoznać istniejące rzeczywiście dzieła sztuki; zaś sceny koszmarĂłw, w szczegĂłlności ich animacja, są po prostu wyborne. Na pewno jest to coś co warto zobaczyć. Gra zresztą czaruje nas juĹź na dzień dobry przyciągającym oko, pięknie niepokojącym i organicznym logiem!



Podsumowując, mamy tu do czynienia z dość dobrą nową pozycją w świecie mniejszych horrorĂłw. Choć senne majaki i koszmarne wynaturzenia są tym co oglądamy najczęściej, gra najbardziej niepokoi swoim rdzeniem – elementami bliskimi rzeczywistości wielu ludzi. Problemy zawodowe, samotność i… obsesje… są w końcu czymś co moĹźe dotknąć nas lub kogoś z naszego otoczenia. Nie jest to tytuł długi, ale akurat na tym korzysta – niektĂłre historie lepiej działają w skondensowanej formie. Całkiem niezły tytuł, w ktĂłrym na dodatek czuć ociupinkę DNA stareńkich horrorĂłw z RPG Makera, co akurat dla mnie jest zaletą.

Grafika 80% Muzyka 80% Grywalność 70% Ocena końcowa 70%

10 20 30 40 50 60 70 80 90 100 10 20 30 40 50 60 70 80 90 100

PLUSY intrygujÄ ca historia i postaci niesamowity pixel art ciekawa tematyka długość w sam raz

MINUSY elementy „skradankowe” irytujÄ ce błędy

Intel Pentium 4 1.7 GHz, 1 GB RAM, karta grafiki Intel HD 3000 lub lepsza, 500 MB HDD, Windows Vista/7/8/10