Cyberpunk 2077: Widmo wolności

Informacje o grze Nazwa gry: Cyberpunk 2077: Phantom Liberty - Widmo wolności Gatunek: cRPG Producent: CD Projekt RED Cena: 99,99 PLN Recenzent: Piotr „Klemens” Kociubiński Ocena: 80%

Cyberpunk 2077 w dacie premiery był grą nierĂłwną, i to pod wieloma względami. Z pewnością tytuł ten cechował się licznymi niedorĂłbkami nade wszystkich o technicznym charakterze, lecz i stopień nasycenia takowymi był zaleĹźny od platformy, z ktĂłrej korzystaliśmy. Mimo niejednego feleru na trasie mojej podróşy potrafił on jednak mnie ująć, nade wszystko klimatem Night City, wraĹźeniem realności eksplorowanego przeze mnie miasta. Nie wahałem się więc ani chwili nad zakupem dodatku Widmo wolności… jak i kilkumiesięcznym wstrzymaniem się z rozpoczęciem weń rozgrywki.

Świat – miasto – gry został poszerzony o dodatkową lokację, dzielnicę Dogtown, ktĂłra bardzo umiejętnie została wpasowana w dotychczasową tkankę Night City. W konsekwencji gra nie traci na immersji, a dotychczasowe doświadczenia w pełni współgrają w konfrontacji z nowościami. Nie ma teĹź właściwie Ĺźadnych przeciwwskazań, by olać – na jakiś czas – aktywności związane z Phantom Liberty i podelektować się „podstawką”, bądĹş teĹź by właściwie niemal w kaĹźdej chwili mĂłc do niej wrĂłcić.

Popularny celebryta i od razu +5 do sympatii

Nie da się jednak ukryć, Ĺźe Dogtown to wyzwanie juĹź dla zaawansowanych wyjadaczy, osoby dopiero początkujące niespecjalnie mają tam czego szukać. Dodatek został wyraĹşnie stworzony z myślą o swego rodzaju koneserach – oferowana przezeń zawartość jest umiarkowanie skromna, bardziej skupiono się na jakości niĹź ilości. W konsekwencji właściwie wszystkie questy – czy to główne, czy poboczne, czy teĹź tzw. kontrakty – są bardziej rozbudowane, nie sprowadzają się do prostego „wejdĹş, przywal, wyjdĹş”, zdecydowanie nie były kreowane przez Ĺźadne algorytmy SI itp.

Co więcej, niektĂłre wątki ewidentnie potrafią poruszyć, wyraĹşnie widać, Ĺźe scenarzystom pozwolono na naprawdę wiele, nade wszystko zaś nie postawiono nad nimi księgowych z marketingowymi biczami. „Redzi” zdecydowanie nie zaliczają się do konserwatystĂłw, lecz nie silą się rĂłwnieĹź na polityczną poprawność (choć tej w istocie jest niemało, ale subtelnie serwowanej). PoszczegĂłlne opowieści nie stronią więc od róşnorakich odcieni szarości.

Questy sÄ mocnÄ stronÄ dodatku, albowiem tworzone z pomysłem i jajem, a nie od sztancy

Czasami jednak irytuje schematyczność oraz liniowość, nieraz chciałoby się skręcić w zaułek, ktĂłry autorom nie przyszedł na myśl bądĹş teĹź został przez nich odrzucony (np. sprzymierzyć się z Hansenem). Ów niebagatelny feler rekompensuje jednak nowe oferowane zakończenie, choć pozostawiło mnie ono z pytaniem, dlaczego nie jest moĹźliwe jego połączenie z co najmniej kilkoma innymi ścieĹźkami udostępnionymi przez „podstawkę”…

Autorzy starali się rĂłwnieĹź nieco zrekompensować pewne braki podstawowej wersji, a właściwie niedotrzymane obietnice czy wyraĹşne „wycinki” towarzyszące edycji premierowej. W konsekwencji będziemy uraczeni questem związanym z pływaniem czy wymagającym ostrzału prowadzonego z pojazdu, lecz nie da się ukryć, iĹź elementom tym daleko do w pełni satysfakcjonującego rezultatu. Dobre jednak i to.

Niczym Cristo Redentor z Rio, czyli wciÄ Ĺź nie uniknięto pewnych bugĂłw

Dawne Ĺźarty o Windowsie 98 przeinaczały jego hasło reklamowe na „stare błędy plus nowe” i sięgając po Widmo wolności zastanawiałem się, na ile stosowne lekcje zostały odrobione przez CDPR. Cóş, niewątpliwie jest duĹźo lepiej, lecz nie da się ukryć, iĹź wciąż moĹźna natrafić tak na felery raczej bawiące (np. skłonność V do przyjmowania postawy Chrystusa z Rio w czasie jazdy samochodem), co i znacznie bardziej waĹźkie (np. nieaktywowanie się zadania końcowego, pozwalającego zapoznać się z nowym zakończeniem). Cóş, kwartały minęły, lecz wsparcie techniczne dla tej monstrualnej gry wciąż jest potrzebne.

W przypadku WiedĹşmina 3 oba fabularne dodatki doń były duĹźymi sukcesami, niewątpliwie udanie implementując zupełnie nowe opowieści, nie niszcząc tkanki pierwowzoru. Widmo wolności niewątpliwie nie zaburza immersji właściwej dla „gołego” Cyberpunka 2077, niewątpliwie było rĂłwnieĹź tworzone z sercem, ale i rzemieślniczą dbałością. I choć juĹź teraz wiadomo, Ĺźe sprzedało się znakomicie, mam wraĹźenie, iĹź wielu fanĂłw pierwowzoru oczekiwało mimo wszystko czegoś więcej. Poprzeczka była zawieszona tak wysoko, Ĺźe zapewne i Armand Duplantis by jej nie sprostał.

Grafika 90% Muzyka 80% Grywalność 75% Ocena końcowa 80%

10 20 30 40 50 60 70 80 90 100 10 20 30 40 50 60 70 80 90 100

PLUSY quest główny daje radę ...a i zadania poboczne całkiem całkiem wiele dróg do celu w przypadku większości questów klimat Dogtown niczego nie popsuto

MINUSY chciałoby się jednak czegoś więcej bugi wciÄ Ĺź się zdarzajÄ , i to w waĹźkich kwestiach

Intel Core i7-12700 3.6 GHz / AMD Ryzen 7 7800 4.2 GHz, 16 GB RAM, karta grafiki 8 GB GeForce RTX 2060 Super / Radeon RX 5700 XT lub lepsza, 70 GB SSD, Windows 10 64-bit