Cyanide & Happiness: Freakpocalypse (Episode 1)

Informacje o grze Nazwa gry: Cyanide & Happiness: Freakpocalypse (Episode 1) Gatunek: przygodĂłwka Producent: ExplosmEntertainment/Skeleton Crew Studio Cena: 71,99 PLN Recenzent: Piotr „Klemens” Kociubiński Ocena: 65%

Cykl Cyanide & Happiness przez lata wyrobił sobie określoną renomę, wybijając się z zalewu produkcji tyleĹź podobnych, co jednak miałkich. Zwykł on się cechować prezentacją zupełnie typowych historii wieńczących się jednak zakończeniami rĂłwnie niespodziewanymi jak hiszpańska inkwizycja. Dlatego teĹź duĹźym powodzeniem cieszyła się kickstarterowa zbiĂłrka na jego egranizację, zwłaszcza iĹź docelowy gatunek – przygodĂłwka point’n’click – wydawał się najbardziej naturalnym wyborem, a to z uwagi na fakt, Ĺźe reprezentuje on sobą wielość legendarnych tytułów udanie łączących groteskowy humor z kreskĂłwkową oprawą. Czy Freakpocalypse czyni zadość tym wszystkim oczekiwaniom?

Wcielamy się w niejakiego Coopera „Coopa” McCarthy’ego, czyli do bĂłlu niewyróşniającego się ucznia stereotypowo typowej amerykańskiej szkoły, ktĂłry nie zalicza się ani do pupilkĂłw kadry pedagogicznej, ani ulubieńcĂłw rĂłwieśnikĂłw, wręcz przeciwnie, jest on – mĂłwiąc „po współczesnemu” – mobbingowany tak przez jednych, jak i drugich. Marząc o zakończeniu zajęć szkolnych jednocześnie by nie jawić się jako jeszcze większy przegryw podejmuje on trud umĂłwienia się z kimkolwiek na bal zaliczeniowy. Naprawdę z kimkolwiek.

Typowa amerykańska szkoła

Mechanika tytułu nie oferuje absolutnie niczego, czego przeciętnie doświadczony uĹźytkownik nie uświadczyłby przy okazji innych przedstawicieli gatunku – zasadniczo posługujemy się myszką (choć poruszać się naszą postacią moĹźemy rĂłwnieĹź z wykorzystaniem WSAD-u, co jednak absolutnie nie jest konieczne), przeszukując kolejne i kolejne lokacje pod kątem przedmiotĂłw, w ktĂłre moĹźemy się zaopatrzyć, ewentualnie ktĂłre moĹźemy w ten czy inny sposĂłb aktywizować pod kątem nowej scenki. Co więcej, z wieloma napotkanymi postaciami moĹźemy zamienić zdanie bądĹş dwa, rozmowy te jednak są dość sztampowe.

W ogĂłle wyraz „sztampa” chyba najlepiej opisuje całość zabawy – nie sposĂłb nie odnieść wraĹźenia, Ĺźe sama rozgrywka stanowi tylko pretekst dla uraczenia gracza typową dla cyklu animacją filmową, ale i te ostatnie są dość banalne i bardzo dalekie od poziomu najlepszych utworĂłw kojarzonych z daną marką (dość powiedzieć, Ĺźe chyba najbardziej pozytywne – w pozytywnym sensie – jest intro towarzyszące menu głównemu). Zupełnie banalna jest opowiadana historia, banalne są zagadki, podobnie jak dialogi.

...choć stołówka jakby bardziej polska

Co gorsza, ewidentnie widać, iĹź twĂłrcy niejako porwali się z motyką na słońce, czego doskonałym przejawem jest fakt, Ĺźe tytuł ten tak naprawdę nie jest ukończony. Pomijając fakt, Ĺźe sami autorzy określają go mianem „pierwszego epizodu” (co znajduje przełoĹźenie na zakończenie) nie sposĂłb pozbyć się wraĹźenia, iĹź w pewnym momencie machnęli oni ręką na grywalność swego dzieła, skupiając się wyłącznie na warsztatowym jego dopieszczeniu.

Nie oznacza to bynajmniej, Ĺźe gra jest wolna od ciekawych pomysłów czy rozwiązań. Miłośnicy „kolekcjonerstwa” i przeczesywania piksela za pikselem w poszukiwaniu „smaczkĂłw” będą więcej niĹź ukontentowani, nie aĹź tak standardowa jest rĂłwnieĹź implementacja swego rodzaju zadań pobocznych (choć w istocie „ratują” one czas gry, uporanie się z fabułą główną nie stanowi bowiem wyzwania nawet na godzinę). To wszystko to jednak za mało, by daną grę uznać za suwerenną jakość.

Wiadomo, jak to musi się skończyć

Nieco „surowa” jest rĂłwnieĹź oprawa audiowizualna tytułu. Poniekąd jest ona wierna pierwowzorowi, z uznaniem rĂłwnieĹź naleĹźy ocenić fakt zdubbingowania wszystkich wypowiedzi, niemniej jednak widać róşnicę jakości pomiędzy rozgrywką „właściwą” a filmikami przerywnikowymi.

Cyanide & Happiness: Freakpocalypse rozczarowuje przeciętnością. Oczywiście moĹźe część winy leĹźy po stronie moich własnych oczekiwań – twĂłrcy erpeegĂłw opatrzonych znakiem handlowym South Parku dowiedli bowiem, Ĺźe jest jak najbardziej moĹźliwa godna egranizacja uznanego tworu odrębnej gałęzi popkultury, tyleĹź garściami czerpiąca z oryginału, co zarazem jednak sama w sobie interesująca. Niestety dzieło ExplosmEntertainment oraz Skeleton Crew Studio to kategorii tej nie moĹźe być zaliczone.

Grafika 80% Muzyka 60% Grywalność 60% Ocena końcowa 65%

10 20 30 40 50 60 70 80 90 100 10 20 30 40 50 60 70 80 90 100

PLUSY kilka gagĂłw historie poboczne dubbing

MINUSY banalność przeciętność

Dual Core 2.0 GHz 4 GB RAM karta grafiki 2 GB GeForce GTX 680 / 4 GB Radeon R9 380 lub lepsza 3 GB HDD Windows XP/Vista/7/8