Colony Ship: A Post-Earth Role Playing Game

Informacje o grze Nazwa gry: Colony Ship: A Post-Earth Role Playing Game Gatunek: cRPG Producent: Iron Tower Cena: 159,99 PLN Recenzent: Piotr „Klemens” Kociubiński Ocena: 70%

Ludzkość marzy o sięgnięciu ciał niebieskich od stuleci, ale pomijając wątpliwe przypadki w rodzaju imć Twardowskiego owe fantazje zaczęły być postrzegane jako potencjalnie realne dopiero w wieku XX. Po początkowym zachłyśnięciu się sukcesami Sputników czy misji Apollo nadeszło otrzeźwienie, iż opuszczenie naszego najbliższego sąsiedztwa będzie procesem wymagającym nie miesięcy czy nawet lat, lecz raczej dekad i stuleci. Jeśli więc w ogóle ruszymy, to jest wcale prawdopodobne, że pokolenie, które ujrzy obce niebo, będzie zupełnie innym od tego, które wyruszy. Po owym dość banalnym wstępie znacie już główny zamysł fabularny towarzyszący grze Colony Ship: A Post-Earth Role Playing Game.

Pierwszy kontakt z przedmiotową pozycją jest ze wszech miar pozytywny. Proces kreacji postaci przywodzi jak najlepsze skojarzenia z Falloutami od Interplay’a, a towarzyszące temu plansze decyzyjne determinujące nasz (początkowy) światopogląd nastrajają „prawdziwych tygryskĂłw” jeszcze bardziej pozytywnie – „RPG” w tytule nie jest tylko marketingowym naduĹźyciem.

Przyszłość nie oznacza śmierci religii

JuĹź w trakcie pierwszych godzin szybko odkrywamy, na czym będzie polegała zabawa – a mianowicie na niemal permanentnym bieganiu z punktu A do B (i z powrotem), a to w celu odblokowania kolejnych zadań i ich realizacji. Ta ostatnia zaś niejednokrotnie będzie moĹźliwa na kilka róşnych sposobĂłw (siłowy, perswazyjny, składankowy itp.), a czasami i w róşnych kierunkach, od nas będzie zaleĹźało nieraz ktĂłra strona zatriumfuje. RPG, czyĹź nie?

Nie zabraknie i walki, choć nie ukrywam, Ĺźe ten moduł mĂłgłby być dopracowany nieco bardziej. Nie chodzi o to, Ĺźe jest uproszczony – co to, to nie – ale jako Ĺźywo znowu przypomina on pierwsze dwie odsłony serii Fallout. „I co w tym złego?!” – mogliby zakrzyknąć niektĂłrzy miłośnicy gatunku. Sęk w tym, Ĺźe starciom brakuje jakiejkolwiek dynamiki, czasami postrzegałem je w kategoriach swoistej kary. Wiele do Ĺźyczenia pozostawia rĂłwnieĹź sztuczna inteligencja tak adwersarzy, jak i naszych sojusznikĂłw.

Futurystyczne hologramy i staroszkolne alkohole

Wraz z postępami rozgrywki uĹźytkownik odkrywa rĂłwnieĹź, Ĺźe nie ma do czynienia ze światem choćby symulującym realną rzeczywistość, lecz środowiskiem kompletnie nieruchawym i wręcz sterylnym, oczekującym naszego „wkroczenia”. Co gorsza, nie ma Ĺźadnych przeszkĂłd, by raz jawić się jako piewca dobra, by za chwilę wcielić się w istnego demona zła, po czym ponownie przeobrazić się w gołąbka pokoju. Stawiane przed nami dylematy rĂłwnieĹź jawią się jako nieco zbyt proste. Owszem, niemal nieustannie poruszamy się w róşnych szarzyznach, rzadko kiedy moĹźna powiedzieć, Ĺźe dane posunięcie będzie jednoznacznie „dobrym uczynkiem”, zerojedynkowość wyborĂłw jednak nieraz doskwiera, czasami aĹź kiszki ulegały skręceniu wskutek nieuwzględnienia przez twĂłrcĂłw innych nasuwających się na myśl rozwiązań. A to juĹź „erpegowość” danego tytułu umniejsza.

Doskwiera rĂłwnieĹź pewna „surowość” omawianego tytułu. Tytułem przykładu niczym w dawnych, dawnych czasach musimy sobie w głowie (bądĹş na kartce) tworzyć mapy odwiedzanych lokacji, albowiem nie mamy co liczyć na Ĺźadne ułatwienia w postaci minimapy bądĹş mapy ogĂłlnej danej planszy. Co gorsza, nieraz nie wystarczy kliknąć na punkt docelowy, albowiem szwankować moĹźe tyleĹź moduł wyszukiwania ścieĹźek (rzadko, ale jednak), lecz co gorsza moĹźe to wymagać wspięcia się po drabinie czy innych schodach, czego nasze wirtualne alter ego bez naszego bezpośredniego kliknięcia nie jest w stanie uczynić samo.

To nie kosmici, lecz przyszłościowy odpowiednik szczurów na pokładzie flotylli Kolumba

Przypadła mi do gustu z kolei oprawa omawianego tytułu, przywodząca na myśl najlepsze skojarzenia z „rolplejami” z przełomu wiekĂłw, zarazem stroniąc od właściwej dlań pikselozy (wĂłwczas niedostrzeganej). Więcej ciepłych słów moĹźna tu sformułować pod adresem ścieĹźki muzycznej, lecz graficy rĂłwnieĹź nie zasypywali gruszek w popiele.

Colony Ship: A Post-Earth Role Playing Game to produkcja jako Ĺźywo przywodząca na myśl izometryczne „erpegi” z ich złotej (w mej ocenie) epoki. Nie wszystkie te skojarzenia są jednoznacznie pozytywne, gracze wychowani w XXI wieku mogą niejednokrotnie odbić się od wymagań stawianych przez dzieło Iron Tower Studio. Jest to satysfakcjonujące danie, lecz dla wyrobionych podniebień.

Grafika 80% Muzyka 85% Grywalność 70% Ocena końcowa 75%

10 20 30 40 50 60 70 80 90 100 10 20 30 40 50 60 70 80 90 100

PLUSY nieliniowe dyskusje a i wiele zadań oferuje niejednÄ Ĺ›cieĹźkę rozwiÄ zania posmak hard sci-fi muzyka

MINUSY dość sterylny świat bez minimapy tak?

Intel Core i5-6600 3.3 GHz / AMD Ryzen 5 1600 3.2 GHz, 8 GB RAM, karta grafiki 4 GB GeForce GTX 970 / Radeon R9 390 lub lepsza, 17 GB HDD, Windows 10/11 64-bit