„Klimatyczna trĂłjwymiarowa grafika i realistycznie odwzorowane miejsca akcji.”

Ten punkt pominąłbym milczeniem. Grafika i jej realizm to duże mankamenty gry, choć trzeba przyznać, że zdarzają się ładne obrazki, choć wynikają jednak bardziej ze statycznych scen w grze, które umożliwiają przygotowanie dobrych tekstur w 2D.

„Wstawki filmowe”

To jest jeszcze jeden plus gry – akcja ma charakter łączny, dobrze zgrywają ją właśnie wstawki filmowe, choć ich jakość teĹź pozostawia wiele do Ĺźyczenia. Momentami przydługawe dobrze wprowadzają w klimat i to dzięki nim moĹźliwe jest przedstawienie kompletnej fabuły.



”Profesjonalna polska wersja językowa.”

Tu nie mam większych zastrzeĹźeń – mamy do czynienia z ładną wersją kinową, bez rzucających się w oczy błędĂłw. Szkoda jedynie, Ĺźe dialogi pozostały w wersji oryginalnej.

Trudno oceniać czy gra jest za krĂłtka, czy za długa. Na pewno na brak sytuacji problemowych i myślenia podczas grania narzekać nie moĹźna i jeśli ktoś zdecyduje się grać bez poradnika, to czeka go długie siedzenie przy komputerze, gdyĹź niektĂłre sceny są nieprawdopodobnie skomplikowane, z duĹźym naciskiem na szczegóły. Radzę dość często zapisywać grę, gdyĹź fabuła nie jest w grze w 100% jednoznaczna! Oznacza to, Ĺźe niektĂłre sceny moĹźna ukończyć w inny niĹź prawidłowy sposĂłb, co piekielnie mści się w dalszej części gry, bo akurat brakuje nam czegoś niby błahego, a tak potrzebnego. Nie brak w grze oczywiście kontrowersji – niektĂłre czynności jakie naleĹźy wykonać wydają się być mocno naciągane i irracjonalne, ale bez tego nie byłoby zabawy. Co najwyĹźej dotknie gracza frustracja i zniechęcenie, nie zapominajmy jednak, Ĺźe to nieodłączne elementy gier tego typu.

Jak kaĹźdy człowiek, tak teĹź bohater przygodĂłwki ma przy sobie parę gadĹźetĂłw. Na początku gry jest to, ot, komĂłrka, paszport i zegarek. Do nich w miarę postępu gry dochodzą kolejne, by pod jej koniec przybrać zatrwaĹźające rozmiary. Tak właściwie bohater powinien wtedy chodzić z plecakiem turystycznym albo walizką na kółkach. NiektĂłre z tych gadĹźetĂłw są jednak bardzo przydatne. Mam tu na myśli nie przedmioty zbierane po drodze, lecz stały ekwipunek postaci. Mamy więc podręczny notatnik postaci – charakter pisma i styl są indywidualne – jest to bardzo miły akcent róşnicujący postaci i dodający nieco kolorytu grze. Warto do niego zaglądać, gdyĹź postać robi w nim róşne notatki pomagające nieraz odgadnąć, „co autor gry miał na myśli”. OprĂłcz tego jest teĹź nowoczesny komunikator, coś na wzĂłr PDA, tyle Ĺźe działającego satelitarnie. Odnośnie szczegółów technicznych zapraszam do gry, choć przyznam, Ĺźe mnie nie przekonało wyjaśnienie działania owego cuda podane przez postać-twĂłrcę.



Nie byłoby gry bez oprawy dĹşwiękowej. W Belief and Betrayal jest ona specyficzna. Do muzyki nie moĹźna się przyczepić – nie jest ani natarczywa i nieznośna, ani porywająca – dobrze ilustruje grę i wtapia się w tło, a o to przede wszystkim chodzi. Bardzo ciekawe są wypowiedzi postaci, rĂłwnieĹź uwzględniające róşnice tak osobowości, jak charakter. Czasem warto poklikać nie róşne przedmioty w lokacjach by posłuchać kolejnej, nieraz dowcipnej, wypowiedzi postaci.

Czy więc Belief and Betrayal to klapa? Nie, a dowodem na to moĹźe być fakt, Ĺźe nawet ja ją ukończyłem, a naleĹźy w tym miejscu zaznaczyć, Ĺźe zapalonym fanem przygodĂłwek nie jestem. Być moĹźe to pozwoliło mi spojrzeć chłodnym okiem na grę i dostrzec jej liczne niestety niedociągnięcia. Lecz jednocześnie jako człowiek nieco „z zewnątrz” mogę stwierdzić, Ĺźe w Belief and Betrayal da się grać, a co więcej moĹźe być to gra zajmująca i satysfakcjonująca.



Pudełko gry stylizowane jest na starą księgę oprawioną w juĹź przetartą skĂłrę, z pożółkłymi kartami. Motto gry widniejące na odwrocie pudełka brzmi: „Świetna przygoda powinna wciągać jak świetna powieść”. Czy zatem moĹźna powiedzieć, Ĺźe Belief and Betrayal jest tak wciągające jak świetna powieść? Na pewno daleko mu do takich bestsellerĂłw jak „Kod Leonardo Da Vinci”, ale nie naleĹźy teĹź tej gry spisywać na straty. Jest to przyzwoita przygoda, ktĂłra wciąga jak przyzwoita powieść, a dla wielbicieli teorii spiskowych, najlepiej z udziałem Kościoła, będzie to strzał w dziesiątkę, mimo paru niedociągnięć i brakĂłw. Ĺťyczę wiec powodzenia w grze i … nie patrz tam gdzie ci wskazuje papieĹź …

Grafika 40% Muzyka 50% Trudność 80% Grywalność 60% Ocena końcowa 50%

10 20 30 40 50 60 70 80 90 100 10 20 30 40 50 60 70 80 90 100

PLUSY wysoki stopień trudności interesujÄ ca fabuła z nieszablonowym zakończeniem prosty interfejs

MINUSY nieprofesjonalny instalator i bardzo ubogie menu przeciętna grafika brak dodatków w pudełku

Windows 2000/XP; procesor 1 GHz; 256MB RAM; Karta graficzna 64 MB kompatybilna z DirectX 9.0c; karta dźwiękowa kompatybilna z DirectX 9.0c; 2 GB wolnego miejsca na twardym dysku; napęd DVD.