Te ostatnie można zaś rozgrywać w najróżniejsze sposoby, bardzo często bez potrzeby uciekania się do przemocy, choć w przypadku różnorakich szczurów i innych mutantów niespecjalnie podyskutujemy. Autorzy pozwolili sobie na szereg kpin z utartych konwencji, acz nie uczynili ze swej produkcji pastiszu, to mimo wszystko wciąż gra adresowana do odbiorców dojrzałych.

Necropolis co się zowie

Niestety największym zabĂłjcą poczucia swobody w ATOM RPG jest… budĹźetowość tej produkcji. Im dalej bowiem się posuwamy, tym… mniej warstw dostrzeĹźemy. MoĹźna odnieść wraĹźenie, iĹź na końcowym etapie twĂłrcy juĹź tylko symulują istnienie jakichkolwiek zadań dodatkowych, pomarzyć rĂłwnieĹź moĹźemy o licznych kilkuosobowych druĹźynach (jak to było moĹźliwe chociaĹźby w przypadku Fallouta 2 przy mocno rozwiniętej charyzmie), pozĂłr zaś sytości mają stwarzać często – stanowczo zbyt często – powtarzające się „spotkania losowe” o bardzo mocno ograniczonym charakterze. Przyznam szczerze, iĹź o ile przez pierwszych dziesięć godzin rozgrywki byłem zachwycony złoĹźonością produkcji, o tyle następnie mina mi coraz bardziej rzedła wobec odkrycia, Ĺźe cesarz jest nagi…

Gry nie ratuje rĂłwnieĹź oprawa wizualna. Nie chodzi o to, Ĺźe mam cokolwiek przeciwko rzutowi izometrycznemu – ten wszak miał być jednym z atutĂłw tej produkcji – czy dość daleko posuniętej sterylności poszczegĂłlnych lokacji (w końcu to postapokalipsa!), ale nie sposĂłb nie zazgrzytać zębami nad pracą kamery. Częstokroć bowiem tak naprawdę nie widzimy, czy nasza postać jest w stanie wejść do określonego budynku, jak teĹź co konkretnie w nim robi.

Nie zapominajmy o kontekście historyczno-kulturowym

Szkoda również, iż choć nieco czasu upłynęło od premiery pierwszych dwóch Falloutów, to minimapy wciąż są wolne od jakichkolwiek oznaczeń bądź choćby możliwości naniesienia własnych. Kilkukrotnie wiedziałem, że muszę z kimś porozmawiać, wiedziałem nawet z kim, ale nie miałem pojęcia gdzie konkretnie mogę go w danej lokacji znaleźć.

Tego rodzaju felerĂłw w rodzaju Ĺşle pojmowanej „oldskulowości” jest zresztą więcej. Trudno bowiem wytłumaczyć chociaĹźby brak opcji szybkiej podróşy w sytuacji, gdy po raz enty kursujemy między jedną a drugą lokacją, a moĹźna wszak mnoĹźyć przykłady, gdy tego rodzaju udogodnienie moĹźna było pogodzić z mechaniką spotkań losowych.

Niezbyt częste ujęcie

Skromnym, ale jednak atutem produkcji jest muzyka, ktĂłra buduje atmosferę, acz brakuje jej pewnego „przytupu”, ktĂłry charakteryzował kompozycje Marka Morgana. Ot, takie wyĹźsze stany średnie. A szkoda, bo z czego jak czego, ale nasi wschodni słowiańscy bracia wszak słyną z talentĂłw muzycznych…
ATOM RPG to gra nierówna. Momentami potrafi oczarować, wywołać bardzo przyjemne skojarzenia i sentymenty, do których bynajmniej się nie ogranicza, ale i potrafi je twórczo rozwinąć. Z drugiej strony nie da się zignorować przywar będących efektem długotrwałego procesu produkcyjnego, pełnego finansowych ograniczeń. Efekt końcowy przypadł mi do gustu bardziej niż taki przecież całkiem niezły UnderRail, acz obawiam się, że wielu graczy, których młodość nie sięga ostatniej dekady minionego wieku może się okazać mniej wyrozumiała...

Metryczka

Grafika 55% Muzyka 65% Grywalność 85% Ocena końcowa 80%

10 20 30 40 50 60 70 80 90 100 10 20 30 40 50 60 70 80 90 100

+ / -

PLUSY jak pierwszy Fallout system rozbudowy postaci wielość moĹźliwych rozwiÄ zań swoboda klimat cena

MINUSY jak pierwszy Fallout (ktĂłry nie był jednak grÄ doskonaĹ‚Ä ) niedoskonała praca kamery budĹźetowość, widoczna zwłaszcza w dalszej części gry

Wymagania systemowe

Intel Core 2 Duo, 2 GB RAM, karta grafiki 896 MB GeForce GTX 260 lub lepsza, 4 GB HDD, Windows 7/8/8.1/10 64-bit

---

Piotr „Klemens” Kociubiński
E-mail autora: klemens(at)sztab.com

---