Tomasz Pacyński - Maskarada

Informacje o ksiÄ Ĺźce Tytuł: Maskarada Autor: Tomasz Pacyński Gatunek: fantasy Wydawca: Runa Rok wydania: 2003 Ilość stron: 400 Cena: 27,50 PLN

„[...] zbyt wiele nasłuchał się o Sherwood”

„Maskarada” jest to druga częśc trylogii rozpoczętej przez „Sherwood”, autorstwa Tomasza Pacyńskiego. W kontynuacji parę spraw się wyjaśniło, jak i rĂłwnieĹź pojawiły się nowe zagadki i intrygi, kolejne części układanki trafiły na swoje miejsce – tyle mogę zdradzić na zachętę.

„Nie pieprz – mruknął tylko, spuszczając wzrok”

W książce spotkamy (przeczytamy?) starych znajomych, kilku definitywnie poĹźegna się ze światem przedstawionym i oczywiście pojawi się kilku nowych bohaterĂłw. Jak to bywa w książkach, kaĹźdy z nich wpływa na bieg wydarzeń w mniejszym lub większym stopniu, tak samo jest tutaj: ci waĹźniejsi są zdecydowanie lepiej przedstawieni, moĹźna nawet powiedzieć, Ĺźe pojawiają się postacie, ktĂłre zaliczyłbym do postaci głównych. Bardzo istotnym elementem jest to, Ĺźe autor naprawdę dopracował wszystkie postacie, moĹźna powiedzieć, Ĺźe „wszystko jest na swoim miejscu”.



„W imię, kur*a, zasad! - dobiegło z mroku. I coś jeszcze, jak stłumiony śmiech.”

Wszelkie intrygi w książce są mniej lub bardziej powiązane z mroczną legendą, która w tej części nie ma w zasadzie nic wspólnego z dawną Wesołą Kompanią i banitami z borów Sherwood. Tak samo jak w przyrodzie nic nie ginie, tak samo tutaj większość spraw jest ze sobą powiązana i stanowi pewną cześć całości, całości trzymającej w napięciu i nieustannie zmuszającej do myślenia.

„Gilbert usłyszał tylko obrzydliwe chrupnięcie, gdy miecz zniĂłsł całą gĂłrę czaszki. Ĺšrenice szeryfa uciekły w gĂłrę, błysnęły białka.”

Książka konsekwentnie napisana w tym samym stylu co „Sherwood”, dają się zauwaĹźyć archaizmy, wulgaryzmy, przepełnione czarnym humorem teksty, czy dokładne opisy jak to ktoś zarĹźnął kogoś. KrĂłtko mĂłwiąc – świat przedstawiony jest opisany jak najbardziej przyzwoicie, nie za duĹźo, nie za mało.

Reasumując, jest to naprawdę udana książka, jednak bez sensu jest jej czytanie, bez zapoznania się wcześniej z „Sherwood”. Polecam zdecydowanie nie tylko fanom fantastyki czy legendy o Robin Hoodzie, ale wszystkim, ktĂłrzy lubią dobre, niecodzienne i intrygujące powieści.

„Miałem nie stawać po niczyjej stronie, pomyślał po raz kolejny. Nie staję.”