Thomas Pynchon - 49 idzie pod młotek

Informacje o ksiÄ Ĺźce Tytuł : 49 idzie pod młotek ((The Crying of Lot 49) Autor: Thomas Pynchon Ilość stron: 240 Wydawnictwo: Literackie Rok wydania: 2011 Cena: 29,90 PLN Autor recenzji: Piotr „Klemens” Kociubiński Data recenzji: 2013-01-25 Ocena: 70/100

Kiedy Edypa Maas dowiaduje się, ze odziedziczyła spadek po swoim byłym partnerze, nieprzyzwoicie bogatym Piercie Inverarity, nie ma pojęcia, że na własne życzenie pakuje się nie lada kabałę. Inverariry posiadał m.in. liczne pakiety akcji w tajemniczej korporacji Yoyodyne oraz ogromna kolekcje znaczków pocztowych. Gdy Edypa próbuje dowiedzieć się czegoś więcej o Inveraritym, odkrywa obejmującą cały kraj i setki lat konspirację, której elementami są tajemnicze symbole trąbki pocztowej. Czy Edypa rzeczywiście wpadał na trop wielkiej Tajemnicy? Czy może jest przez kogoś manipulowana? Czytelnik razem z Edypą podejmuje grę.

Thomas Pynchon jest jednym z bardziej specyficznych współczesnych pisarzy. Swe Ĺźycie prywatne otacza woalem tajemnicy zupełnie niecodziennym – właściwie nieznane jest jego miejsce zamieszkania, aktualny wygląd, zainteresowania etc. Zarazem jest on jednym z bardziej poczytnych amerykańskich twĂłrcĂłw, cieszących się środowiskową opinią autorytetu. Jedną z jego bardziej znanych książek jest właśnie „49 idzie pod młotek”.

Wielce wymowne są juĹź imiona, ktĂłrymi autor obdarzył swoje postacie. Doskonałym tego przykładem moĹźe być główna bohaterka, Edypa – nie trzeba być wybitnym znawcą amerykańskich realiĂłw, by wiedzieć, Ĺźe nie jest to, eufemistycznie mĂłwiąc imię często spotykane, a i wielkiej erudycji nie trzeba, by skojarzyć osobę niejakiego Edypa sprzed stuleci. A to tylko przykład jeden taki przypadek z wielu, personalia właściwie kaĹźdej osoby kryją w sobie klucz.



Lektura pierwszych kilkunastu stron może prowadzić do wrażenia, iż rzeczona książka to typowy zapis realiów społecznych i kulturalnych Stanów Zjednoczonych sprzed półwiecza, ale stosunkowo szybko czytelnik odkrywa, że w opowieści tej kryje się znacznie większa tajemnica, gdzieś pomiędzy trzecim a czwartym dnem.

Co istotne, szerokie horyzonty są więcej niĹź wskazane podczas seansĂłw z „49 idzie pod młotek”, gdyĹź tak naprawdę większość ĹźartĂłw, ale czasami i wcale powaĹźnych refleksji, ukrytych jest za potencjalnie banalnymi zwrotami czy uwagami. Autor setnie bawi się konwencją, pisząc dość absurdalne rzeczy, przy czym w ze wszech miar prawdziwej otoczce, co wręcz moĹźe zakłopotać czytelnika, o ile ten nie posiada wiedzy porĂłwnywalnej do tej Pynchona.

„49 idzie pod młotek” jest doskonałym probierzem twĂłrczości Pynchona, jej strawności dla czytelnika, a po części strawności całej literatury klasyfikowanej mianem postmodernistycznej. Czy książką doskonałą – to juĹź zaleĹźy od gustu w zakresie tej ostatniej.