Stephen King - Bastion

Informacje o ksiÄ Ĺźce Tytuł : Bastion (The Stand) Autor: Stephen King Ilość stron: 1166 Wydawnictwo: Albatros Rok wydania: 2014 Cena: 49,99 PLN Autor recenzji: Piotr „Klemens” Kociubiński Data recenzji: 2016-11-05 Ocena: 70/100

Przerażająca wizja opustoszałego świata, obraz apokalipsy. Supernowoczesna broń biologiczna przynosi całkowitą zagładę. Bez wybuchów, bez terrorystycznych ataków, bez zapowiedzi - ludzkość umiera. Zaczyna się niewinnie, od zwykłego przeziębienia. Ktoś kichnął, ktoś umarł i nagle Ziemia stała się masowym grobem. Nieliczni, którzy przetrwali, zagubieni w nowym postapokaliptycznym świecie, zaczynają śnić. Wizje wskazują im drogę, zwiastują pojawienie się Wysłanników Dobra i Zła. Każdy musi dokonać wyboru, a kiedy to nastąpi, podążyć obraną ścieżką. Podzielona ludzkość formuje dwa obozy i wyrusza, by zbudować lub zniszczyć nową rzeczywistość.

Epidemia obudziła w ludziach wszystko co najgorsze, do głosu doszły najniższe, najbardziej prymitywne instynkty, jednak wciąż jeszcze są tacy, którzy wierzą w miłość, dobroć i braterstwo.

Literatura dni ostatnich – a właściwie poświęcona im cała (pop)kultura – z reguły jako zdarzenie przełomowe prezentowała zagładę o charakterze nuklearnym, choć nie była wolna od wyjątkĂłw. Jednym z nich jest „Bastion” Stephena Kinga, ktĂłry jednak i tak ĹşrĂłdła wszelkiego zła dopatrywał się w naturze ludzkiej. A moĹźe jednak Zło ma charakter bardziej osobowy?

Amerykański pisarz bynajmniej nie stroni od tego rodzaju odpowiedzi, szokująco niewiele miejsca pozostawiając domysłom czy niedomĂłwieniom. Otoczka religijna opowieści moĹźe dla niektĂłrych czytelnikĂłw być niestrawną, i to niekoniecznie opowiadających się za agnostycyzmem czy wręcz ideowym ateizmem. Swoją drogą to ciekawe, jak często ten trop zwykł się powtarzać, by wskazać chociaĹź na klasyczny „Kantyk dla Leibowitza”.



Autor prezentuje nie tylko losy ludzi, ktĂłrych konwencjonalnie moĹźna by było nazwać chociaĹźby przyzwoitymi, co rĂłwnieĹź i „tych złych”, przy czym podejmuje chociaĹź prĂłbę wzbogacenia ich rysĂłw o pewne odcienie. Niestety, nie jest w tych zabiegach zbyt przekonujący, paradoksalnie bowiem prĂłby odmalowania postaci wyrazistych i jednoznacznych wychodzą mu znacznie lepiej.

Co ciekawe, najbardziej dramatyczna scena została niejako zakamuflowana objętością i wielością aktĂłw towarzyszących. Uderzające jest bowiem, jak bardzo wiarygodna jest konstatacja, Ĺźe w obliczu armagedonu u osoby, ktĂłra bynajmniej nie wydaje się złem wcielonym, ostatni wysiłek jest skierowany na rozprzestrzenienie nieszczęścia wśrĂłd bliĹşnich spod innych barw i sztandarĂłw…

Niestety, książka jest wybitnie nierĂłwna – doskonale nakreślonym postaciom towarzyszą bohaterowie mało przekonujący, prawdopodobieństwu przemiany jednych partnerują nieprawdopodobieństwa innych. Atutem prozy Kinga jest jednak jej otwartość, brak przywiązywania się do jakichkolwiek wzorĂłw czy konceptĂłw.

„Bastion” to tyleĹź klasyk literatury dystopijnej, co i przykład moĹźe nie zmarnowanego, co nie w pełni wykorzystanego potencjału. Jakkolwiek ewidentnie stanowi on wzĂłr dla „Drogi” McCarthy’ego czy „Gwiazdozbioru Psa” Hellera, to jednak nie sięgający poziomu wspomnianego wcześniej dzieła Millera czy „Ostatniego brzegu” Shute’a. Czas poświęcony na przebrnięcie przez jego ogrom nie jest jednak czasem straconym.