Nora K. Jemisin - Mroczne słońce

Informacje o ksiÄ Ĺźce Tytuł : Mroczne słońce (The Shadow Sun) Autor: Nora K. Jemisin Cykl: Sen o Krwi (Dreamblood) Ilość stron: 608 Wydawnictwo: MUZA Rok wydania: 2014 Cena: 39,99 PLN Autor recenzji: Piotr „Klemens” Kociubiński Data recenzji: 2018-09-19 Ocena: 70/100

Gujaareh, miasto snĂłw, jęczy pod rządami Protektoratu Kisuańskiego. Miasto, w ktĂłrym kiedyś jedynym prawem był pokĂłj, poznało co to przemoc. W dodatku mieszkańcĂłw Gujaarehu dręczy tajemnicza i śmiertelna zaraza, ktĂłra dopada ofiary podczas snu. Lud Gujaarehu powinien się zbuntować, ale zbyt długo Ĺźył w spokoju. Ktoś musi go nauczyć walki. Cała nadzieja w dwojgu wyrzutkĂłw – kobiecie, ktĂłrej jako pierwszej pozwolono wejść do zakonu bogini snĂłw, oraz wygnanemu księciu, ktĂłry pragnie odzyskać utracone dziedzictwo. Razem muszą stawić czoło kisuańskiemu okupantowi i dowiedzieć, skąd się biorą śmiertelne sny – zanim Gujaareh upadnie na zawsze.

Zakończenie „ZabĂłjczego księżyca” pozostawało na tyle otwarte, Ĺźe aĹź prosiło się o kontynuację, nie powinno więc dziwić, iĹź takowa powstała wcale szybko. Co istotne, nie sposĂłb nie odnieść wraĹźenia, Ĺźe od początku była ona planowana, tak Ĺźe całość sprawia wraĹźenie koherentnej.

Niemniej jednak na uwadze naleĹźy mieć podstawowy fakt, Ĺźe grono głównych bohaterĂłw powieści jest jednak zasadniczo odmienne od pierwowzoru – owszem, przewijają się postacie juĹź znane, jak choćby Nijiri – niemniej jest ich rola ma charakter niejako słuĹźebny. Czytelnik obserwuje świat z perspektywy innych par oczu.



RĂłwnieĹź tematyka powieści jest odmienna. O ile w przypadku pierwszej odsłony serii tego rodzaju wątkiem przewodnim (jakkolwiek nieco „zakamuflowanym”) była problematyka legalizacji eutanazji, o tyle w „Mrocznym słońcu” autorka dotyka nieco lepiej spenetrowanego (i wyeksploatowanego) przez współczesną literaturę tematu feminizmu.

SposĂłb zresztą, w jaki czyni to Nora K. Jemisin, mĂłgłby być moĹźe nie bulwersujący, co jednak kontrowersyjny dla niejednej osoby udzielającej się w ruchu na rzecz przełamywania stereotypĂłw płciowych i występującej na tym tle dyskryminacji. Być moĹźe to brak pewnej odwagi, choć raczej dość nietypowe dla autorki prześlizgnięcie się po powierzchni banału…

Co jednak istotne – to jest wciąż dość frapująca lektura. Książka ta była tworzona z sercem, nie tylko dla chwały i podlegających monetyzacji korzyści, choć moĹźe zbyt łatwo autorka popada w pułapki szlakĂłw nie tyle przetartych, co wręcz przekopanej wiele dziesiątkĂłw metrĂłw w głąb przez tytanĂłw gatunku jak Frank Herbert czy Robert Jordan.

„Mroczne słońce” nie było w stanie w pełni podołać oczekiwaniom powstałym po lekturze poprzednika, ale Ĺźadna z osĂłb usatysfakcjonowanych z lektury wspomnianej pozycji nie powinna poczuć się obraĹźoną czy zbanalizowaną przez kanwę tej powieści.