Michelle Zink - Krąg ognia

Informacje o ksiÄ Ĺźce Tytuł: KrÄ g ognia (Circle of Fire) Autor: Michelle Zink Ilość stron: 360 Wydawnictwo: TELBIT Rok wydania: 2012 Cena: 39,90 PLN

Wielu z nas zapewne marzyło kiedyś, aby zostać bohaterem, kimś wyjątkowym, obdarzonym nadludzkimi mocami, opromienionym blaskiem chwały i wdzięcznością ocalonych. Czasem jednak rola obrońcy ludzkości przynosi jedynie strach i smutek, o czym dogłębnie przekonała się Lia, bohaterka trylogii Michelle Zink.

Tajemnicze proroctwo, zapisane na kartach starożytnej księgi, właśnie jej wyznaczyło główną rolę. Od jej wyborów, siły woli i determinacji zależą losy zarówno bliskich przyjaciół, jak i całego świata. Rola bohaterki może i jest nobilitująca, ale jednocześnie niezwykle wyczerpująca psychicznie. Koszmarne sny, ciągłe zagrożenie ze strony Dusz oraz wątpliwości, czy może zaufać osobom z najbliższego otoczenia sprawiają, że Lia pragnie tylko jednego - aby to wszystko wreszcie się skończyło, a ci, na których jej zależy, mogli żyć w spokoju i poczuciu bezpieczeństwa.

Opowieść zawarta w ostatniej części trylogii rozpoczyna się w momencie, gdy Amalia i jej przyjaciele, po skompletowaniu całego tekstu proroctwa, wracają do Londynu. Nadchodzi czas, aby odnaleźć brakujące elementy układanki – pozostałe dwa Klucze, kobiety urodzone w tym samym dniu co Sonia i Luisa, jak rĂłwnieĹź kamień niezbędny do odprawienia rytuału. Ostatni element warunkujący sukces wydaje się jednak niemoĹźliwy do spełnienia. Proroctwo bowiem wyraĹşnie głosi, Ĺźe aby Brama mogła być zamknięta na zawsze, uniemoĹźliwiając Samaelowi i Duszom wstęp do świata śmiertelnikĂłw, obie siostry, stojące po przeciwnych stronach barykady, muszą się zjednoczyć.

Będzie to jednak tym trudniejsze, Ĺźe i w zgodnym do tej pory obozie Lii i jej przyjaciółek pojawia się rozłam. Napięcie, w jakim Ĺźyje Amalia i odpowiedzialność, jaka na niej spoczywa nie pozostają bez wpływu na jej psychikę – staje się bardziej draĹźliwa, momentami balansując na krawędzi depresji, a okazywany Kluczom brak zaufania, przejawiający się w niechęci do angaĹźowania ich w dalsze poszukiwania, jest dla nich bolesnym ciosem. Bohaterka ma jednak u swojego boku ukochanego Dimitriego, ktĂłrego wsparcie i ogromna cierpliwość pozwala jej przetrwać najtrudniejsze chwile.



Moment kulminacyjny, który zadecyduje o losach świata, zbliża się wielkimi krokami. Lia, świadoma upływającego czasu i wagi swojego zadania, czuje się coraz bardziej zagubiona, nie potrafi do końca odnaleźć się w sytuacji. Niestety, lekturze powieści towarzyszą podobne uczucia. Kolejne wydarzenia następują po sobie zbyt szybko, autorka nie daje czytelnikowi chwili przerwy na złapanie oddechu i spokojne przyswojenie fabuły. W tym wiecznym pędzie rozmywa się logika ciągu przyczynowo-skutkowego wydarzeń, a portrety psychologiczne bohaterów ulegają wypłaszczeniu.

Autorka wprowadza w „Kręgu ognia” kilka nowych postaci, nie daje jednak szansy na zapoznanie się z nimi. Obdarza je określonymi cechami charakteru, odgĂłrnie informując o tym czytelnika, zamiast pozwolić mu na wyrobienie sobie własnego zdania na podstawie ich zachowania i reakcji na róşne sytuacje. Taki sposĂłb ukazania bohaterĂłw, jak rĂłwnieĹź tempo, w jakim następują po sobie kolejne wydarzenia sprawia, Ĺźe wraĹźenie uczestnictwa w teatrze kukiełkowym, obecne w czasie lektury „Proroctwa siĂłstr”, powraca ze zdwojoną mocą. Fabule brakuje płynności i naturalności.

Starożytne proroctwo, które od wieków rozdziela kolejne pokolenia sióstr, zmuszając je do walki ze sobą nawzajem i własnymi słabościami, motyw przenikania się świata realnego i nadprzyrodzonego, nadnaturalne zdolności i ich wpływ na psychikę postaci, walka z mrocznymi siłami lub przeciwnie, poddanie się ich woli - to zbiór interesujących pomysłów, z których mogła powstać naprawdę ciekawa i trzymająca w napięciu opowieść. Potencjał ten jednak moim zdaniem nie został do końca wykorzystany.

Główną wadą serii, szczegĂłlnie widoczną w „Kręgu ognia”, są według mnie zbyt skrĂłtowe i chaotyczne opisy, zarĂłwno postaci, miejsc, jak i sytuacji, przez co czytelnik ma trudności z zanurzeniem się w świecie wykreowanym przez autorkę. PrĂłba potęgowania napięcia poprzez ciągłą świadomość upływającego czasu nie wyszła niestety powieści na dobre. Czytelnik otrzymuje zbyt mało informacji, aby mĂłc zbudować w wyobraĹşni własny obraz wydarzeń i charakterĂłw postaci, przez co przypomina ona raczej szkic, czekający dopiero na wypełnienie treścią, a nie skończone dzieło.

To wszystko sprawia, Ĺźe po niezłej części pierwszej i dobrej (momentami wręcz bardzo dobrej) części drugiej, zakończenie trylogii jest tomem najsłabszym. Przynosi odpowiedzi na podstawowe pytanie: „jak to wszystko się skończy”, jednak jednocześnie rozczarowuje, pozostawiając wraĹźenie niedosytu i braku spĂłjności przedstawionego świata.