Mark Hodder - Dziwna sprawa Skaczącego Jacka

Informacje o ksiÄ Ĺźce Tytuł: Dziwna sprawa SkaczÄ cego Jacka (The Strange Affair of Spring Heeled Jack) Autor: Mark Hodder Ilość stron: 528 Wydawnictwo: Fabryka Słów Rok wydania: 2012 Cena: 44,90 PLN Autor recenzji: Mateusz "Matis" Cholewiak Data recenzji: 2012-11-10 Ocena: 85/100

Stare porzekadło mĂłwi, iĹź nie naleĹźy oceniać książki po okładce. W przypadku powieści Marka Hoddera „Dziwna sprawa skaczącego Jacka” warto od tego odstąpić. Okładka została zaprojektowana fenomenalnie. NaleĹźy ona do grupy tzw. okładek zintegrowanych. Jej front przedstawia klimatyczną ilustrację. Z tyłu czeka na nas opis fabuły przedstawiony w układzie starej gazety codziennej, tak z przełomu XIX i XX wieku. O ile nie moĹźna mieć nic do zarzucenia szacie graficznej, to trochę ubolewam nad jej treścią, ktĂłra moĹźe być w pewnym miejscu odebrana za spoiler. Cieszę się rĂłwnieĹź, iĹź przed lekturą nie zapoznawałem się z publikowanymi w internecie recenzjami. Po przeczytaniu książki z ciekawości przejrzałem pobieĹźnie dwie losowo wybrane i jedna z nich zawierała na początku arcypotężny spoiler. Osobiście nie lubię, gdy ktoś psuje mi zabawę, zwłaszcza zdradzając istotne fragmenty powieści, ktĂłra swĂłj główny wątek buduje na zagadce. A zagadka u Hoddera zaiste jest interesująca. Interesująca i sensowna, tzn. uwaĹźny czytelnik ma sporą szansę rozwiązać ją rĂłwno z głównymi bohaterami, czy nawet ich sporo ubiec.

W debiutanckiej książce Hodder rzuca czytelnikĂłw w mroczne zaułki Londynu drugiej połowy XIX wieku. Miasto to będzie trochę odbiegać od wyobraĹźenia na jego temat nawet najlepszych znawcĂłw tamtej epoki… Wszystko to z prozaicznej przyczyny – pewne trybiki historycznej machiny w „Dziwnej sprawie skaczącego Jacka” zadziałały nie do końca tak jak trzeba i rewolucja przemysłowa przybrała trochę inny kształt, typowy dla nurtu steampunkowego. Latające machiny, zadziwiające mechaniczne pojazdy z jednej strony, a genetycznie modyfikowane zwierzęta z drugiej - to wszystko w klimacie brudu i pary. Warto do tego dodać całą plejadę prawdziwych postaci. Bardzo duĹźa liczba bohaterĂłw posiada swoje historyczne alter ego. Co zrozumiałe przy dziełach z zakresu historii alternatywnej, ich biografie rĂłwnią się trochę od tych, jakie moĹźemy przeczytać w podręcznikach historii. Sam autor podszedł do tematu bardzo profesjonalnie – w książce zamieszczono aneks, ktĂłry porĂłwnuje literackie kreacje poszczegĂłlnych postaci do ich dokonań w epoce wiktoriańskiej. Jeśli juĹź o postaciach mowa – podoba mi się ich psychologizacja. Jeśli bym miał wyobraĹźać sobie usposobienie Sir Richarda Francisa Burtona, to zapewne byłoby zbliĹźone do tego, co przedstawia mi autor. Podobnie jak inne postaci wplątane w tę niecodzienną intrygę, jest bohaterem wielopłaszczyznowym.



Książkę czyta się szybko, akcja jest wartka. Fabuła jest intrygująca, jednakĹźe niezbyt podobał mi się motyw, ktĂłry pojawił się pod koniec książki. Przez większość czasu narratorami są główni bohaterowie – Burton i Swinburne. W pewnym momencie, bliĹźej końca utworu naszym „kamerzystą” zostaje główny protagonista. Z jednej strony pozwala to na rozwianie wszelkich wątpliwości, i rozwiązanie większości zagadek. Z drugiej jednak strony we wszelkiej maści filmach i książkach kryminalnych draĹźni mnie pokazywanie zdarzeń z punktu widzenia ściganego. Osobiście wolę w sposĂłb stereotypowy dowiedzieć się w ostatniej scenie, iĹź winnym zabĂłjstwa jest lokaj albo ogrodnik. Jest to jednakĹźe odczucie subiektywne, niektĂłrzy lubią takie zawirowania. Obiektywnym zarzutem wobec tej sytuacji w „Dziwnej sprawie Skaczącego Jacka” niech będzie stwierdzenie, Ĺźe rozdziały z punktu widzenia „tego złego” powodują spowolnienie akcji. Dynamicznie rozwijające się śledztwo zwalnia w istotnym punkcie, aby opowiedzieć historię z drugiej strony, podając rozwiązanie na srebrnej tacy. Nie zmienia to faktu, iĹź rozdziały te napisane są rĂłwnieĹź w sposĂłb bardzo dobry i z punktu widzenia treści niewiele złego mogę im poza swoimi fanaberiami zarzucić.

Jest jeszcze wiele spostrzeĹźeń, jakimi mĂłgłbym się z Wami podzielić. JednakĹźe empatyczne podejście do recenzowania książek fabularnych, mĂłwi mi, Ĺźe lepiej powiedzieć za mało, niĹź o jedno zdanie związane z fabułą za duĹźo. Książkę czyta się bardzo dobrze, przypomina trochę swoim charakterem powieść płaszcza i szpady połączoną z wiktoriańskim kryminałem, tylko osadzoną w trochę bardziej zwariowanych czasach. Nie mogę nazwać tego dziełem ponadczasowym i wybitnym, ale jest to bardzo dobry i godny swego miana przedstawiciel gatunku steampunk. Dodajmy, iĹź jest to debiutancka książka Hoddera i - co więcej – pierwsza z trzech części trylogii. Od jakiegoś czasu na półkach sklepowych leĹźy druga jej część, z ktĂłrą chętnie zapoznam się przy najbliĹźszej okazji. Polecam!