Marie Lu - Legenda. Wybraniec

Informacje o ksiÄ Ĺźce Tytuł : Legenda. Wybraniec (Prodigy) Autor: Marie Lu Ilość stron: 368 Wydawnictwo: Zielona Sowa Rok wydania: 2013 Cena: 29,90 PLN Autor recenzji: Grzegorz „Hunter” Ĺťmuda Data recenzji: 2013-05-02 Ocena: 80/100

Na „Wybrańca: czekałem właściwie od momentu ukończenia pierwszej części. Zabierając się natomiast za lekturę raz jeszcze miałem nadzieję na interesującą, pełną akcji przygodę w dystopicznym świecie. Autorka postawiła samej sobie poprzeczkę bardzo wysoko po świetnej części pierwszej. Czy drugi tom trylogii „Legenda” poradził sobie z oczekiwaniami czytelnikĂłw?

Day przeżył egzekucję, na której zamiast niego został stracony jego brat. June zostaje oskarżona o zdradę stanu i ucieka wraz z najbardziej poszukiwanym przestępcą. Wyruszają odnaleźć patriotów, dzięki którym udało się im wyjść z życiem z prawdziwego piekła. W międzyczasie władzę obejmuję nowy elektor primo, syn poprzedniego przywódcy, Anden. Staje się tym samym nowym celem patriotów. Czy jednak Anden jest taki sam jak jego ojciec?

Historia zaczyna się praktycznie w tym samym momencie, w którym urwana została pod koniec tomu pierwszego. Ponownie mamy do czynienia z dwójką tych samych, głównych bohaterów. Śledzimy wciąż zatem przygody Daya i June, dwójki nastolatków, która straciła cały dorobek swojego życia. Ponownie czeka na nich cała masa trudnych decyzji do podjęcia, ich drogi raz jeszcze się rozstępują dając czytelnikowi nadzieję na to, że złączą się po raz kolejny.

„Wybraniec” idzie za ciosem i ponownie atakuje nas elementem, ktĂłry powodował, Ĺźe tom pierwszy czytało się tak lekko i przyjemnie, a mowa tu rzecz jasna o narracji. Ponownie historię obserwujemy z punktu widzenia dwĂłch osĂłb, Daya i June, w przeplatających się pomiędzy sobą rozdziałach. Najlepiej wykorzystują to natomiast fragmenty, w ktĂłrych dwĂłjka naszych podopiecznych znajduje się w tym samym miejscu, w tym samym czasie. SposĂłb przedstawienia jednego wydarzenia z dwĂłch zupełnie róşnych punktĂłw widzenia zawierających nie tylko prywatne przemyślenia, ale takĹźe i naoczną narrację musiał być procesem bardzo skomplikowanym, ale wartym sprĂłbowania. Efekt jest powalający i bez Ĺźadnych wątpliwości jest to jeden z elementĂłw, ktĂłry zadecydował o sukcesie i stale rosnącej popularności tej serii.

Gdy jednak przyjrzymy się bliĹźej zawartości książki to moĹźna zauwaĹźyć róşnice pomiędzy „Rebeliantem” a „Wybrańcem”. W odróşnieniu od tego pierwszego, kontynuacja jest zaopatrzona w mniejszą ilość szaleńczej akcji. Skakanie po dachach czy efektowne pościgi/ucieczki zastąpione zostały większą ilością planowania, ukrywania się i sabotaĹźu. Owszem, konkretnej, wybuchowej akcji rĂłwnieĹź jest tu pod dostatkiem, ale autorka te właśnie momenty przygotowała w formie „climaxu” - punktu kulminacyjnego, ktĂłry poprzedzają przygotowania, plany oraz kolejne strony opowieści, na ktĂłrych bohaterowie miast wojakować chowają się po kanałach. Pani Lu pozwoliła sobie rĂłwnieĹź na dość długi epilog drugiego tomu, ktĂłry jest ukłonem w stronę tych, ktĂłrzy pomiędzy wydarzeniami kluczowymi opowieści, nadal poszukiwali rozwinięcia wątku miłosnego pomiędzy dwĂłjką głównych bohaterĂłw. Co więcej, pozostawienie sobie otwartej furtki w tym temacie i część wydarzeń wieńczących „Wybrańca” zapowiada, Ĺźe będący w przygotowaniu trzeci tom trylogii nieco bardziej skupi się na elemencie romansu.



Największą zaletą „Wybrańca” nadal pozostaje jednak przedstawienie świata. Fabułą książki osadzona jest w dystopicznym, pozbawionym nadziej świecie. Autorka poszła jednak o krok dalej ze swoją trylogią i postanowiła stworzyć opowieść ukazaną w dystopicznej rzeczywistości przystępną dla znacznie szerszej grupy odbiorcĂłw niĹź klasyki gatunku. Taki „Rok 1984” Orwella czy „451 stopni Fahrenheita” od Raya Bradbury'ego to książki wybitne, ale zarazem książki nie dla wszystkich. Skupiają się raczej na historii statycznego człowieka, a sama historia bardziej skupia się właśnie na człowieku niĹşli na akcji co sprawia, Ĺźe duĹźy procent ludzi wymienionych wyĹźej tytułów nawet nie skończy. „Wybraniec” natomiast (zresztą nie tylko on, bo mĂłwimy tu w tym momencie o całej trylogii) jest tak naprawdę książką akcji, ktĂłra została osadzona w dystopicznym świecie. Rzecz to bez dwĂłch zdań niespotykana – to prawdopodobnie pierwszy, głośny zabieg, nie oznacza to jednak Ĺźe nie jest udany. Ci co chcieli poznać czym jest dystopia mają ku temu idealną okazję, gdyĹź Marie Lu daje im moĹźliwość sprĂłbowania tego smakowitego kąska w bardzo przystępnym i dobrze doprawionym wydaniu. Przygotujcie się jednak na to, Ĺźe element dystopii został tutaj przedstawiony w bardzo ogĂłlnej formie bez zagłębiania się w szczegóły i ukazywania tego co w tym gatunku (oprĂłcz sprawowania pełnej, totalitarnej kontroli) najwaĹźniejsze. Była to jednak przymusowa forma kompromisu, dzięki ktĂłrej w książce znajdziemy zarĂłwno duĹźo interesującej akcji jak i ciekawe uniwersum.

JeĹźeli zaś chodzi o wady, „Wybraniec” cierpi na tą samą przypadłość co poprzedniczka. W zasadzie nadal nie rozumiem, dlaczego całą trylogia nie została wydana jako jedna całość, na co moĹźna było sobie pozwolić patrząc na grubość zarĂłwno pierwszego, jak i drugiego tomu (a wątpię w to, by „Patriota”, czyli nadchodząca część trzecia, był jakoś znacznie grubszy). Tym samym otrzymujemy książkę na jeden wieczĂłr, ktĂłrej zakończenie znĂłw nie da nam spać po nocach aĹź do dorwania następnego tomu. ZastrzeĹźenia mam rĂłwnieĹź do samego wydania polskiej wersji. Nagromadzenie literĂłwek było momentami wręcz koszmarnie duĹźe. Nie wiem dlaczego tak się stało, ale miejmy nadzieję, Ĺźe polskie opracowanie trzeciej części „Legendy” będzie na wyĹźszym poziomie.

Czy zatem warto? OdpowiedĹş jest jednoznaczna – zdecydowanie tak. Problem jednak w tym, Ĺźe zawiedzie się kaĹźdy, kto oczekuje czegoś głębszego. Mamy tu po prostu kontynuację przyzwoitego czytadła, ktĂłre nie niesie za sobą zbyt wielu przesłań. Ciekawi bohaterowie, duĹźo akcji, a takĹźe wyśmienicie poprowadzona narracja i świetnie wykreowane uniwersum. Zabrakło jednak miejsca na głębsze problemy czy bardziej skomplikowane intrygi. Czy to jednak Ĺşle? To pozostawiam juĹź do oceny wam. Ja jednak nie uznam tego za zbyt rażącą wadę, gdyĹź „Wybrańca” uwaĹźam za idealny, bardzo interesujący odpoczynek w przerwie pomiędzy powaĹźniejszymi lekturami. „Wybraniec” łączy w sobie wszystkie zalety książki, a kilka punktĂłw wyĹźej niĹź „Rebeliant” dostaje za mniejszą przewidywalność.