Marcin Sergiusz Przybyłek - Gamedec. Sprzedawcy lokomotyw

Informacje o ksiÄ Ĺźce Tytuł : Gamedec. Sprzedawcy lokomotyw Autor: Marcin Sergiusz Przybyłek Ilość stron: 408 Wydawnictwo: Dom Wydawniczy Rebis Rok wydania: 2017 Cena: 37,90 PLN Autor recenzji: Piotr „Klemens” Kociubiński Data recenzji: 2019-09-06 Ocena: 60/100

Rok 2199. RozwĂłj świata przyspiesza. W sieci pojawiają się wirusy, ktĂłrych celem stają się zoeneci. Ataki są tak gwałtowne, Ĺźe Torkil Aymore wraz z przyjaciółmi postanawiają zbadać sprawę. Nie wiedzą, Ĺźe wkraczają na arenę międzykorporacyjnych zmagań, gdzie rozwikłanie jednej zagadki postawi ich przed kurtyną, za ktĂłrą kryje się następna tajemnica… Kto stoi za atakami w sieci? Rządy? Firmy farmaceutyczne? Zoenet Labs? Kto na tym skorzysta? Jaki związek z cyfrowym pandemonium mają działania transportowego potentata Mobillenium? A moĹźe splot tych wszystkich wydarzeń jest wynikiem przypadku?

Od co najmniej kilkunastu lat – choć nie zdziwiłbym się, gdyby wynik ten moĹźna było podwoić – w miejskim slangu coniektĂłrych zakątkĂłw świata pojawiło się określenie tzw. no-life’Ăłw, czyli osĂłb, ktĂłre prawdziwe zaangaĹźowanie zwykły wykazywać w światach oderwanych od znanej nam (szarej) rzeczywistości – sesjach gier fabularnych czy przy takich czy innych grach wideo – codzienność traktując tylko w kategoriach przymusu, miejsca pozyskiwania środkĂłw na realizację prawdziwej pasji. Tego rodzaju postawę wciąż się traktuje w kategoriach aberracji – moĹźe i słusznie - Marcin Przybyłek postanowił jednak przed czytelnikami roztoczyć wizję świata, w ktĂłrym uparte skupienie na materialnym uniwersum jest zachowaniem niestandardowym.

„Granica rzeczywistości” okazała się pozycją bardzo przeciętną, stanowiącą kolaĹź mniej czy bardziej zgranych pomysłów, stanowczo przesolonych samozachwytem autora nad własną zdolnością zgrabnego posługiwania się słowem. Na tym tle druga książka cyklu jawi się jako wręcz zaskakująco odmienna. Nade wszystko nie jest ona „tylko” antologią opowiadań, lecz juĹź spĂłjną powieścią, snującą wątki bardziej ze sobą powiązane, choć niekoniecznie natychmiast.



Nie oznacza to bynajmniej, Ĺźe jest to pozycja wolna od wad wieku młodzieńczego (a właściwie nastoletniego) poprzedniczki – autorowi zdarza się popadać w patos o refluksyjnym natężeniu, niektĂłre jego Ĺźarty są wymuszone, wątki „uczuciowe” zaś nawet nie pretensjonalne, co po prostu tanie. Częstotliwość tego rodzaju wad i słabostek jest jednak odczuwalnie niĹźsza.

Nade wszystko autor zdobywa się na nieco szersze spojrzenie, wychodzi poza tanie gadĹźeciartswo i zdobywa się na pewną refleksję o charakterze filozoficznym. Nie stawia go to obok Lema czy Dukaja, ale momentami – przy czym liczba mnoga nie ma tu charakteru przypadkowego – udaje mu się zasiać w czytelniku konieczność rozwaĹźenia takiego czy innego tematu.

„Sprzedawcy lokomotyw” jawią się jako całkiem udana praca licencjacka na tle szkolnej rozprawki w postaci „Granicy rzeczywistości”. Książka ta pozwala uwierzyć, Ĺźe cykl o gierczanym detektywie ma przed sobą przyszłość, i bynajmniej nie jest ona mroczna, przynajmniej nie dla czytelnika.