„Nocarz” Magdaleny Kozak jest kolejnym debiutem roku 2006 w polskiej fantastyce. To niewÄ…tpliwie udany debiut.
Kobieta pisząca powieści fantasty? W sumie nic nowego, chociaż w Polsce mamy nieurodzaj na pisarzy płci pięknej. Jak to dobrze, że ilość panie nadrabiają jakością.
Ale nie o tym miałem.
Na polskim rynku mamy kilka powieści, choćby
Mai Lidii Kossakowskiej, jednak
„Nocarz” jest książkÄ… sporo różniÄ…cÄ… siÄ™ od innych tekstów fantasty. Już patrzÄ…c na okÅ‚adkÄ™ widać różnicÄ™.
Początek powoli się rozkręca, by już pod koniec pierwszego rozdziału fabuła przyśpieszyła i nie zwalniała praktycznie do końca. Książka zaczyna się rotą Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, podobne wstępy będą również zaczynały inne rozdziały. Dużo to już nam może powiedzieć na temat treści, a podczas czytania tworzy odpowiedni klimat. Jerzego Arleckiego poznajemy, gdy zostaje przydzielony do sekcji III Białego Wywiadu ABW. Wcześniej pracował jako akwizytor farmaceutyczny, jednak doszedł do wniosku, że czas coś zmienić w swoim życiu. A że nie zależy mu na pieniądzach, postanowił robić coś dla idei. Tak trafił w środek lasu do dziwnego ośrodka szkoleniowego. Zardzewiała tabliczka, rozpadająca się brama - nic nie wygląda w nim zachęcająco. Pierwsze zadanie wygląda tak, jakby przełożeni byli szaleni. Ale problemy szeregowego Arleckiego dopiero się zaczną.
A wampiry nie będą sprawiać mu największego kłopotu.
 |
Autorka miała świetny pomysł na fabułę, do tego dodała szczyptę swojej znajomości służb specjalnych i uzbrojenia. Już sam wampiryczny wątek przewodni jest ciekawy, a dzięki
Magdalenie Kozak został uczyniony jeszcze bardziej interesującym. Najważniejsze, że w sprawach najważniejszych autorka posiłkowała się wiedzą osób, dla których wampiry są hobby. Pozwoliło to uniknąć błędów, które mogłyby popsuć całą książkę. Nie udało się jednak całkowicie uniknąć niejasności, ale wynik i tak jest imponujący. Praktycznie przez całą książkę akcja biegnie jak szalona, a ostatnie słowa jej nie kończą.
Niestety są też kwestie, które mogą dziwić lub się nie podobać. Przede wszystkim dziwi, że w książce o wampirach nie ma słowa o srebrze, zazwyczaj podstawowej broni. Drugą sprawą jest płaczliwość głównego bohatera. Jak na faceta i - bądź co bądź - agenta służb specjalnych zbyt często lecą mu łzy. Miejscami jest to zabawne, o ile wręcz nie komiczne.
Ogólnie książka jest bardzo interesująca, fabuła może nie powala głębią, lecz pozwala się rozerwać - kawał dobrej akcji osadzonej w odpowiednim klimacie. Jest warta przeczytania, niestety szybko się kończy.
Od strony technicznej wydawca wywiązał się z powierzonego zadania. Literówki nie rzuciły mi się w oczy, łamanie tekstu jest dobre. Okładka z kolei świetna, chociaż to zasługa autorki.
W każdym razie książkę aż chce się wziąć do rąk. Wewnątrz również pojawiają się rysunki, ale są one bardziej ozdobnikami w tekście, niż pełnoprawnymi obrazkami. Na pewno uprzyjemniają czytanie.
Plusy:
ciekawy temat
akcja, akcja, akcja
smaczki z działania służb specjalnych i opisy uzbrojenia
Minusy:
zbytnia emocjonalność głównego bohatera
szybka akcja powoduje rozmycie się książki, kończy się, nim nasycimy się opisywanym światem
Książka otrzymuje 7 w dziesięciostopniowej skali wg Kahzada.
|
| Autor: Kahzad
|
|
|
|
|
Tytuł książki: Nocarz
