John Scalzi - Imperium w płomieniach

Informacje o ksiÄ Ĺźce Tytuł : Imperium w płomieniach (The Consuming Fire) Autor: John Scalzi Ilość stron: 260 Wydawnictwo: NieZwykłe Rok wydania: 2020 Cena: 39,90 PLN Autor recenzji: Piotr „Klemens” Kociubiński Data recenzji: 2020-07-10 Ocena: 75/100

WspĂłlnota międzygwiezdnego imperium ludzkości znajduje się na krawędzi rozpadu. Nurt, pozawymiarowy tunel, ktĂłry umoĹźliwia podróşe między systemami gwiezdnymi, zanika, sprawiając, Ĺźe kolonie ludzi zostaną pozostawione same sobie. Znikający Nurt moĹźe sprawić, Ĺźe zniknie rĂłwnieĹź cała ludzkość… Chyba Ĺźe zostaną przedsięwzięte naprawdę desperackie środki.

Imperoks Grayland II, przywódczyni Wspólnoty, jest gotowa zastosować te środki i tym samym zapewnić miliardom ludzi życie. Jednak nic nigdy nie jest takie proste. Przeciwko niej stają ci, którzy uważają rozpad Nurtu za mit. Albo za okazję, która da im szansę na zdobycie władzy.

Podczas gdy Grayland przygotowuje się na katastrofę, inni szykują się do wojny domowej, która zostanie stoczona w komnatach władców, na rynkach handlowych, ołtarzach kultu oraz pomiędzy okrętami kosmicznymi i na polach bitew. Imperoks oraz jej sojusznicy są sprytni i mają potężne zasoby, ale nie inaczej ma się sprawa z ich przeciwnikami. W tym starciu o władzę zostanie wciągnięta cała ludzkość.

Kosmiczne opery zwykły się cechować nawet nie anaukowością, co wręcz antynaukowością, zaś przy tych nie tak częstych okazjach, gdy autorzy uznają, że ograniczenie swych bohaterów choćby taką prędkością światła nie jest tylko luźną koncepcją, ich historie zwykły się cechować nie lada ciężarem, niemal bez miejsca na jakikolwiek uśmiech. Ale to stanowczo nie jest droga, którą postanowił podążyć John Scalzi.

Naturalnie jego świat wzburzyłby niejednego fizyka, ekonomistę czy specjalistę od sieci neuronowych, ale dla domorosłych adeptĂłw przedmiotowych zagadnień zasadniczo jawi się jako strawny. Oczywiście kontynuacja wątkĂłw z „Upadającego imperium” wymagała pewnych ustępstw polegających na implementacji nowych „gadĹźetĂłw”, przyznać jednak trzeba, iĹź ich koncepcja jakkolwiek niezaliczająca się ośmiotysięcznikĂłw oryginalności, tym niemniej mimo wszystko jest oĹźywcza.



Zadziwiająca – i zachwycająca – jest swada, z jaką autor porusza się w sferach, ktĂłre nie tylko zachodnia kultura postrzega jeśli nie w kategoriach pewnego tabu, to jednak nie bez pewnej delikatności. Scalzi jawi się jako infant terrible w szacownym gronie „powaĹźnych” twĂłrcĂłw literatury fantastycznej – gdy oni aspirują do salonĂłw, cicho wzdychając o nagrodzie pewnej szwedzkiej akademii, o tyle on zupełnie świadomie i z rozmysłem literacko skacze boso po kałuĹźach.

To jednak nie prowokatorstwo autora stanowi jego najbardziej wyróşniającą się cechę, lecz inteligencja temuĹź towarzysząca. Pisarz z zachwycającym talentem przyspiesza akcję swej powieści do prędkości co najmniej hipersonicznych, tańczy menueta, by następnie wykonać woltę właściwą raczej dla break-dance’a czy capoeiry, by następnie wrĂłcić do walca. I tak raz za razem.

„Imperium w płomieniach” stanowi autentycznie relaksującą powieść, co jest dość paradoksalnie zwaĹźywszy na fakt, jak gęsto na jej kartach ścieli się trup. Autor umiejętnie dozuje najróşniejsze rodzaje komizmu – w tym rĂłwnieĹź czarny humor – efekt końcowy jednak okazuje się zaskakująco strawny.