Jay Kristoff - Bezświt

Informacje o ksiÄ Ĺźce Tytuł : Bezświt (DarkDawn) Autor: Jay Kristoff Ilość stron: 384 Wydawnictwo: MAG Rok wydania: 2020 Cena: 45 PLN Autor recenzji: Piotr „Klemens” Kociubiński Data recenzji: 2021-10-09 Ocena: 60/100

Największe igrzyska w historii Bożogrobia zakończyły się najbardziej zuchwałymi mordami w dziejach Republiki Itreyańskiej.

Mia Corvere, gladiatorka, zbiegła niewolnica i niesławna zabójczyni musi uciekać. Ponieważ ścigają ją Ostrza Czerwonego Kościoła i żołnierze z legionu Luminatii, być może nigdy nie opuści żywa Miasta Mostów i Kości. Jej mentor Mercurio wpadł w ręce wrogów. Własna rodzina życzy jej śmierci. Jej największy wróg, konsul Julius Scaeva, jest o włos od przejęcia całkowitej władzy w Republice.

Jednakże w trzewiach miasta czeka mroczny sekret. Razem ze swoją kochanką Ashlinn, bratem Jonnenem i tajemniczym dobroczyńcą z zaświatów. Mia musi wyruszyć w niebezpieczną podróż przez Republikę w poszukiwaniu odpowiedzi na zagadkę własnego życia. Arcymrok nadchodzi. Być może. to już ostatni raz noc zapada nad Republiką.

Czy Mia przeżyje w świecie, w którym nawet światło dnia musi umrzeć?

Co takiego ma w sobie liczba „3”, iĹź z taką atencją, takim feblikiem, istną miłością jest hołubiona przez twĂłrcĂłw wszelakich, przy czym niewątpliwie czołowe miejsca zwykli okupować tu literaci? Współcześnie sięgając po nawet opasły tom czytelnik musi liczyć się ze znacznym prawdopodobieństwem (ryzykiem?) spotkania się z rozczarowującym (?) komunikatem na ostatniej stronie informującym go, Ĺźe „ciąg dalszy nastąpi”, zaś swego rodzaju normą jest, Ĺźe i kontynuacja będzie stanowiła wyłącznie ogniwo w dłuĹźszym łańcuchu. TakoĹź i „Bezświt” wieńczy cykl zainicjowany przez „Nibynoc”.

Akcja powieści rozpoczyna się dosłownie minuty po wydarzeniach zamykających „BoĹźogrobie”, choć nie sposĂłb nie odnieść wraĹźenia, Ĺźe autor bynajmniej nie liczy na wypoczynek, ktĂłrego czytelnik uświadczył w oczekiwaniu na kolejną odsłonę. Przeciwnie, jak na chaos w tle całość zostaje zainicjowana dość sennie i owe niespieszne tempo utrzymuje się przez dłuĹźszy czas.



Nie sposĂłb nie odnieść wraĹźenia, iĹź australijski pisarz nieco nie miał pomysłu na ponowne zaciekawienie czytelnika, w szczegĂłlności w zakresie Wątku-KtĂłry-Tłumaczy-Wszystko, w związku z czym ucieka się do dość ogranych i juĹź mocno wyeksploatowanych wątkĂłw, jak piraci i morskie podróşe oraz topos „szlachetnego łotra”. Nie oznacza to bynajmniej, Ĺźe nie udało mu się kilka dość zaskakujących pomysłów, niestety o dość drobnym charakterze.

Chyba w większym stopniu niĹź dotychczas opowieść koncentruje się na tematach „uczuciowych”, naturalnie z reguły prowadzących do erotyki, lecz – o dziwo – ta ostatnia chyba sama niespecjalnie pasjonowała samego autora. Owszem, ma on świadomość, Ĺźe ta ma przełoĹźenie na wyniki sprzedaĹźy, ktĂłre w istocie go zajmują, lecz moĹźna odnieść wraĹźenie, iĹź „stracił serce” wobec niej.

„Bezświt” to książka, ktĂłra mogłaby w istocie zostać okrojona do pięćdziesięciu stron i jako dwa, trzy dodatkowe rozdziały wzbogacić poprzedniczkę. W istocie ten los spotkał w niej najciekawsze wątki i chyba tylko co bardziej zagorzali miłośnicy serii będą z niej zadowoleni w stopniu porĂłwnywalnym z poprzednimi odsłonami cyklu.