Haruki Murakami - Koniec Świata i Hard-boiled Wonderland

Informacje o ksiÄ Ĺźce Tytuł : Koniec Świata i Hard-boiled Wonderland (世界の終りとハードボイルド・ワンダーランド) Autor: Haruki Murakami (村上春樹) Ilość stron: 488 Wydawnictwo: MUZA Rok wydania: 2012 Cena: 44,99 PLN Autor recenzji: Piotr „Klemens” Kociubiński Data recenzji: 2019-08-28 Ocena: 70/100

Narrator i zarazem główny bohater książki jest ostatnią Ĺźyjącą ofiarą eksperymentu, ktĂłry polegał na wszczepieniu do ludzkiego mĂłzgu elektrody rozszyfrowującej zakodowane tajne informacje. Eksperyment spowodował, Ĺźe bohater posiada jak gdyby dwie świadomości. Powieść została skonstruowana tak, by pokazać dwa rĂłwnoległe światy, w ktĂłrych Ĺźyje narrator: rozdziały, ktĂłrych akcja rozgrywa się w róşnych miejscach, napisane róşnymi stylami, przedstawiają na zmianę przeĹźycia obydwu „ja” postaci. Na początku, kiedy nie jeszcze nie wiemy dokładnie, o co chodzi, wydaje się, Ĺźe historia ma po prostu dwĂłch bohaterĂłw, z jakichś powodĂłw opisanych w jednej książce. Dopiero później pojawiają się elementy, wspĂłlne obu opowieściom, dowodzące związku między nimi.

Haruki Murakami dał się poznać jako pisarz zainteresowany nade wszystko życiem wewnętrznym swoich bohaterów, które niekoniecznie w sposób oczywisty zwykło się ujawniać otoczeniu, budząc nieraz u tego ostatniego uczucie dysonansu między oczekiwaniami a realną postawą. Ale po co się bawić w domysły, skoro ową wewnętrzną jaźń można zaprezentować bezpośrednio?

Konstrukcja omawianej pozycji jest rĂłwnie dwoista co jej tytuł – choć nie moĹźna mĂłwić o dychotomii, między oboma planami nie ma napięcia, przeciwnie, czytelnik niemal od początku domyśla się charakteru ich związku. Co prawda autor raz czy drugi prĂłbuje go sprowadzić na błędny tor, jednakĹźe wyrobiony w tym rodzaju literatury odbiorca od razu przejrzy te zabiegi.



Snuta opowieść, pomimo dość leciwego juĹź anturaĹźu, w istocie ma charakter uniwersalny – zachodni czytelnik rodem z XXI wieku nie odczuje zakłopotania właściwie ani przez moment, pomimo osadzenia jej akcji w innym miejscu i innym czasie. Japoński pisarz jednocześnie utrzymuje uwagę czytelnika, nie męcząc go, a zarazem co chwilę racząc całkiem intrygującymi dygresjami.

Inna rzecz, że szereg poruszanych motywów po dotarciu do ostatniej karty może sprawiać wrażenie zbędnych, niedokończonych czy też niedostatecznie rozwiniętych. Czytelnik pozostaje z pytaniami o bynajmniej nie retorycznym charakterze, dopiero po ujrzeniu tylnej okładki uświadamiając sobie, że dane sceny czy motywy w istocie miały trzeciorzędny charakter.

„Koniec Świata i Hard-boiled Wonderland” to pozycja inna niĹź właściwe dla twĂłrczości Murakamiego, a zarazem doskonale wpisująca się w jej ogĂłlne trendy. Pomimo jej „incydentalnej” otoczki nie moĹźna pozbyć się wraĹźenia, iĹź moĹźna ją uznać za najbardziej uniwersalne dzieło Japończyka.