Gregory David Roberts - Cień góry

Informacje o ksiÄ Ĺźce Tytuł : Cień gĂłry (The Mountain Shadow) Autor: Gregory David Roberts Ilość stron: 800 Wydawnictwo: Marginesy Rok wydania: 2016 Cena: 59,90 PLN Autor recenzji: Piotr „Klemens” Kociubiński Data recenzji: 2016-07-28 Ocena: 70/100

Strach jest jak wilk na łańcuchu. Staje się groĹşny dopiero gdy go uwolnisz. Smutek ulatuje w otchłani zapomnienia. Gniew moĹźna zabić uśmiechem. Tylko nadzieja wiecznie trwa…

Miliony czytelnikĂłw zafascynowały losy australijskiego uciekiniera, ktĂłry pracował dla bombajskiej mafii fałszerzy dokumentĂłw. Minęły dwa lata od dramatycznych wydarzeń opisanych w „Shantaram”. Lin stracił dwie najwaĹźniejsze osoby w swoim Ĺźyciu – przewodnika duchowego Kadirbaja i miłość Ĺźycia, Karlę, ktĂłra została poślubiona przez hinduskiego potentata medialnego. Po kolejnej szmuglerskiej akcji wraca do Bombaju, ktĂłry zmienił się nie do poznania – za bardzo i za szybko. Wielu jego przyjaciół wyjechało, nowi przywĂłdcy mafijnej siatki prześcigają się w coraz brutalniejszych interesach, a osławiony święty człowiek kwestionuje wszystko, czego Lin się nauczył o Ĺźyciu i miłości. Teraz musi znaleźć swoje miejsce w mieście zła, ktĂłre Ĺźyje według zupełnie nowych zasad. Nie moĹźe opuścić Miasta Wysp – Karla i fatalna obietnica, ktĂłrą kiedyś złoĹźył, nie pozwolą mu na to.

„Shantaram” był po trosze naiwną, ale wysoce wdzięczną lekturą, dość filuternie rozgrywając wiekowy topos „białego człowieka w tropikach”. Nic dziwnego więc, Ĺźe książka sprzedała się znakomicie, a w konsekwencji rĂłwnieĹź i powstała kontynuacja. Czy dorĂłwnuje pierwowzorowi?

„Cień gĂłry” nieustannie jest przesycony humorem, ktĂłry czytelnik miał okazję poznać juĹź wcześniej, w Ĺźadnym razie jednak nie o prostackim charakterze, o slapstickowej komedii moĹźna bowiem zapomnieć – esencją jest komizm dialogĂłw oraz sytuacyjny. Niestety, niejednokrotnie gagi sprawiają wraĹźenie nieco wymuszonych, z uszczerbkiem dla wiarygodności opowieści.



Właśnie wspomniane psychologiczne nieprawdopodobieństwo jest największą słabością recenzowanej pozycji, sprawiając raczej wraĹźenie zbioru anegdot opowiedzianych przez znaczne grono osĂłb, a zebranych przez jednego słuchacza i „wetkanych” w osnowę Ĺźycia li tylko jednej postaci.

Trudno teĹź wskazać oś, wokół ktĂłrej koncentrowałaby się fabuła – główny bohater jest właściwie co chwilę rzucany w inną koleinę, główny adwersarz szybko okazuje się postacią drugorzędną, takowa zaś wysuwa się na pierwszy plan tylko po to, by po momencie znowu okazać się li tylko bagatelną. MoĹźe to i wcale nie pozbawione podstaw załoĹźenie, sposĂłb jednak jego implementacji wywołuje pewne zagubienie czytelnika.

Dobrym przykładem może być zresztą wytłumaczenie tytułu książki. Tak jak wcześniej autor lubował się w filozoficznych rozważaniach Kadirbaja, tym razem powierzy czytelnika intelektualnej opiece niejakiego Idrissa, nie ma to jednak ani większego znaczenia fabularnego, ani nie pozwala doświadczyć takiej głębi, jak pragnąłby to widzieć pisarz. Można wręcz odnieść wrażenie, iż opierał się na swoich własnych notatkach z tego rodzaju dysputy, toczonej jednak w stanie nie wolnym od używek kojarzonych z kulturą Indii.

„Cień gĂłry” bynajmniej nie jest beczką dziegciu, przeciwnie, ilość czytelniczych słodkości w nim przewaĹźa, przyjmując gabaryty o wielkości solidnego sagana. Niestety, mimo to kontaminacja jest wyczuwalna, trącąc nieco świeĹźością drugiego rodzaju.