Eleonora Ratkiewicz - Tae ekkejr!

Informacje o ksiÄ Ĺźce Tytuł: Tae ekkejr! Autor: Eleonora Ratkiewicz Ilość stron: 360 Wydawnictwo: Fabryka Słów Rok wydania: 2011 Cena: 33 PLN

Magia, uroki, krĂłlowie, dystans między elfami a ludĹşmi – taka tematyka wciąż pojawia się w literaturze fantasy. Nie inaczej jest z „Tae ekkejr!” Eleonory Ratkiewicz. Pierwszy tom powieści zaliczyć moĹźna w poczet epickich opowieści, gdzie stosunki elfio-ludzkie pełnią pierwszorzędną rolę.

Lernett jest młodym księciem, ktĂłry wyrusza do krainy elfĂłw z dyplomatyczną misją. Młodzieniec ma niezwykły dar zjednywania sobie osĂłb i rozwiązywania sporĂłw. Jego zdolności niebawem zostaną wielokrotnie poddane prĂłbom. Drugim bohaterem jest Enneari – elf, ktĂłry przez przypadek zostaje zaatakowany przez bandytĂłw. Dlaczego przez przypadek? Otóş tak jak najczęściej bywa znalazł się w nieodpowiednim miejscu w nieodpowiednim czasie i został pomylony z „celem” bandytĂłw. Ale co tam, jeden elf więcej, jeden mniej… Książę odnajduje rannego, na wpół przemarzniętego elfa przywalonego lawiną i nie Ĺźałując wysiłkĂłw odkopuje go. Wtedy raz pierwszy przekonuje się, Ĺźe zabicie przedstawiciela tej dziwnej rasy nie jest takie proste. „Tae ekkejr” (nie umrzesz) – dopiero nabiera znaczenia. Bohaterowie pomimo wielu trudności i odmienności charakterĂłw zaprzyjaĹşniają się i wspĂłlnie wyruszają do krainy elfĂłw.

Takowe streszczenie fabuły moĹźe i jest lakoniczne, ale dobrze oddaje przekaz książki. Wydaje się, Ĺźe głównym i w znaczący sposĂłb dominującym motywem było pokazanie ciężkiej i pewnej sprzeczności przyjaĹşni między przedstawicielami obcych ras. ZarĂłwno Lernett jak i Enneari są zainteresowani wzajemnym poznaniem się – to dla nich odmienne doświadczenie: jak myśli elf a jak człowiek.



Autorka książki przedstawia wiele wydarzeń z perspektywy obu bohaterĂłw i w taki właśnie sposĂłb pokazuje istotę nieporozumień. KaĹźde słowo, gest czy zachowanie moĹźe być inaczej interpretowane przez róşne osoby. Ktoś moĹźe stwierdzić, Ĺźe przyjaźń, filozoficzne rozmowy oraz przemyślenia to konsekwencja wspĂłlnych przygĂłd i pewnie będzie miał rację. Ja jednak wielokrotnie odniosłem wraĹźenie, Ĺźe niebezpieczeństwa schodzą na drugi plan. A szkoda – bo jest tego trochę: warto chociaĹźby wspomnieć o walce z magiem, ktĂłry zaczarował towarzyszy Enneariego i zmusił ich do bestialstwa. Lernett rĂłwnieĹź ma swoich zaciekłych wrogĂłw, więc nie trudno domyśleć się, Ĺźe nie będzie miał łatwej wyprawy. „Bo śmierć juĹź idzie ich tropem. I nic juĹź nie będzie jak dawniej” – pisze wydawca na okładce książki. Coś w tym jest!

W powieści świetnie opisane są zachowania i normy obyczajowe ludzi uwarunkowane ich statusem społecznym. Sam opis ubioru ludzi to kunszt literacki. StrĂłj człowieka wiele o nim mĂłwi – o charakterze, zawodzie, statusie społecznym i majętności. Dla elfa rozpracowywanie tego i rozwiązywanie zagadek to cudowne doświadczenie. Co znaczy zielony kolor w ubiorze a co purpura? Dlaczego ten pas jest szeroki? Dlaczego człowiek nosi ozdobny sztylet, ktĂłry jest mało praktyczny? Eleonora Ratkiewicz w pewien sposĂłb szufladkuje społeczeństwo gdzieś umieszczone w fantastycznej krainie z czasĂłw podobnych do naszego średniowiecza i to jej się znakomicie udaje.

Akcja książki nie jest wybitnie dynamiczna, ale zdaje się, Ĺźe to nie był priorytet autorki. Nie moĹźna mĂłwić o ślamazarnym tempie – co to, to nie – jednak między poszczegĂłlne przygody wpleciona jest nutka refleksji, symboliki, duĹźo przemyśleń. To czy to będzie zaletą czy wadą książki – zaleĹźy wyłącznie od preferencji Czytelnika. Na pewno dzięki temu moĹźna przy lekturze odetchnąć – nie trzeba szukać drĂłg zrozumienia w stale zmieniającej się fabule i zwrotach akcji.

„Tae ekkejr!” Eleonory Ratkiewicz to dobra książka fantasy, pozwalająca spojrzeć z innej strony na często pojawiające się w literaturze perypetie ludzi i elfĂłw. Polecam lekturę Czytelnikom znudzonym efekciarstwem, herosami zdmuchującymi swoich przeciwnikĂłw samym oddechem i walkami wielkich armii.

„Tae ekkejr!” to zupełnie inna historia…