E. L. James - Nowe oblicze Greya

Informacje o ksiÄ Ĺźce Tytuł : Nowe oblicze Greya (Fifty Shades Freed) Autor: E. L. James Ilość stron: 686 Wydawnictwo: Sonia Draga Rok wydania: 2013 Cena: 39,90 PLN Autor recenzji: „Asiunia” Data recenzji: 2013-02-22 Ocena: 70/100

Przypadkowe spotkanie Anastasii Steele i Christiana Greya dało początek olbrzymiej fali namiętności, ktĂłra z upływem czasu nie osłabła. Naszych bohaterĂłw znajdujemy na plaĹźy hotelu Beach Plaza Monte Carlo w Monako. Tam właśnie dobiega końca ich miesiąc miodowy. Anastasia wylegując się na słońcu powraca wspomnieniami do wycieczki po Europie, w ktĂłrą zabrał ją mąż wiedząc, Ĺźe zawsze o tym marzyła. Nawet gdy są tylko we dwoje pan Grey nie umniejsza swojej kontroli, opiekuńczości i przede wszystkim zazdrości. Podróşy nie przerywa im nawet wiadomość o poĹźarze w serwerowni Grey Enterprises Holdings, choć oczywiście na pewien czas popycha to Christiana do gabinetu gdzie skrupulatnie śledzi przebiegi śledztwa i naprawianie szkĂłd. Kiedy kończy się w końcu czas błogiego odpoczynku nadchodzi pora powrotu do szarej codzienności i pracy. Podczas powrotu z niedzielnego obiadu w domu rodzinnym Grey’Ăłw zauwaĹźają śledzący ich samochĂłd z przyciemnionymi szybami. Udaje im się zgubić ogon, jednak wciąż pozostaje tajemnicą kto za nimi jechał i dlaczego. Prywatne dochodzenie w poszukiwaniu podpalacza wciąż trwa. Anastasia na filmie z kamer ochrony rozpoznaje postać, to Jack Hyde. Śledztwo nabiera tępa, ochrona dla wszystkich członkĂłw rodziny zostaje wzmocniona i lepiej Ĺźeby nikt się nie sprzeciwiał kontrolującemu Szaremu. Jakie niespodzianki czekają na bohaterĂłw? Jak potoczy się całe starcie Grey vs. Hyde? Na końcu autorka zamieściła krĂłtki epilog o końcowych dziejach i ciekawy bonus, „Odcienie Christiana”: pierwszy rozdział to BoĹźe Narodzenia małego chłopca. Rozdział drugi natomiast jest spotkaniem pana Greya z panną Steele podczas wywiadu i w sklepie u Claytona, widziany oczywiście jego oczami.

„Nowe oblicze Greya” to trzeci i ostatni tom najpikantniejszej trylogii ostatnich lat. Trzeci i najbardziej przewidywalny. Wydarzenia drugiego tomu poprowadziły do wszystkich wydarzeń dziejących się w otoczeniu młodego małżeństwa. W „Ciemniejszej stronie Greya” odbyły się zaręczyny, więc musi być i ślub, podróş poślubna, wspĂłlny dom, dzieci. Przyjaciółka Anastasii, Kate, spotykała się z bratem Christiana, Elliotem – tu muszą być jakieś zaręczyny i obstawiam jeszcze ślub. Brat Kate, Ethan spotkał się z Mią Grey, co musi poprowadzić do czegoś powaĹźnego. Pojawiła się rĂłwnieĹź jedna z byłych uległych, Leila, co juĹź daje do myślenia, Ĺźe nie odpuści tak łatwo mężczyzny, ktĂłrego kocha. Jeśli jesteśmy przy kobietach, to nie wolno zapomnieć o pani Robinson, ktĂłra przez matkę Christiana, Grace, została wyrzucona za drzwi. Kobiety są mściwe więc byłam przygotowana na kolejna rundę. No i na koniec przewidywań Jack Hyde. Przysiągł zemstę, co samo z siebie szykuje na dreszczyk emocji. Wszystkie pytania zadane podczas „Pięćdziesięciu twarzy Greya” i „Ciemniejszej strony Greya” w „Nowym obliczu” znajdują swoje wyjaśnienie. Nie doszukałam się jednak odpowiedzi na to kto śledził państwa GreyĂłw czarnym dodgem i dlaczego. Ojciec Any ma wypadek i rĂłwnieĹź nie pojawia się Ĺźadna informacja czy wypadek był przypadkiem czy kolejnym atakiem z zemsty. Do Escali wprowadził się Noah Logan, ktĂłry od spotkania z państwem Grey w windzie więcej juĹź się nie pojawia. Po co wprowadzać postać, ktĂłra nie spełnia Ĺźadnej roli?



Korekta trzeciego tomu, moim zdaniem, nie obudziła się jeszcze po tomie drugim. Cała masa literĂłwek, a niekiedy brak całych wyrazĂłw. Bohaterowie, mąż i Ĺźona, zwracają się do siebie na per pan/pani Grey. W końcu staje się to denerwujące. Rozumiem, Ĺźe chcą w ten sposĂłb podkreślić swoje małżeństwo, ale Ĺźyjemy w XXI wieku gdzie sposobĂłw na to są miliony. Nie, Ĺźe się czepiam. Sceny erotyczne wciąż „wywalają się” na czytelnika juĹź nawet bardziej niĹź do znudzenia. Czasami autorka prowadzi bohaterĂłw do łóżka i przeskakuje sceny w nim się odbywające. „Nowe oblicze Greya” według mnie zostało napisane na siłę. E.L. James zawsze wyczerpująco opisywała wydarzenia, otoczenie i bohaterĂłw, natomiast po aresztowaniu Jacka Hyde’a w Escali przeskakuje ze zdarzenia na zdarzenie. Wprowadza to zamęt, poniewaĹź nie wnosi do treści nic sensownego. Pojawienie się Jacka Hyde’a powinno wnosić napięcie, grozę, dreszczyk emocji. Niestety nie wnosi Ĺźadnego z tych odczuć. Czytając czuje się, Ĺźe starcie ze sobą bohaterĂłw jest wepchnięte na siłę by jako tako trzymać treść. Skoro juĹź jesteśmy przy panu Hyde’ie, to pozwolę sobie zauwaĹźyć sprzeczność. Poprzysiągł na Greyach zemstę. Na całej rodzinie. Poprzestaje jednak na żądaniu okupu w wysokości pięciu milionĂłw dolarĂłw. Tylko tyle? A gdzie ta wściekłość, ktĂłra nim targała w poprzedniej części? Rozczarowanie czytelnika. Gdyby jeszcze ratunek zjawił się w ostatniej chwili pełnej napięcia, moĹźe miałoby to swoją dynamikę. Ale przecieĹź Christian zawsze szybko przybywa z odsieczą. Takie rzeczy to tylko w filmach.

„Świat oczami Greya” juĹź sam z siebie brzmi zachęcająco. Niestety autorka pozwoliła sobie tylko na krĂłtki fragment. Właśnie przez treść z punktu widzenia Christiana ponownie sięgnęłam po „Pięćdziesiąt twarzy” i „Ciemniejszą stronę”. Swoją opowieść zaczyna w dniu wywiadu z panną Steele. W pierwszym tomie Anastasia związała swoje brązowe włosy i jest podane, Ĺźe po wyjściu z jego gabinetu postanawia o nim zapomnieć jednak on zjawia się nazajutrz w sklepie, w ktĂłrym ona pracuje. W „Odcieniach Christiana” autorka nie dość, Ĺźe ustala datę wywiadu na poniedziałek, a kolejnego spotkania na sobotę, to jeszcze dorzuca dwa pytania, ktĂłre tak naprawdę nie zostały wtedy zadane. I jeszcze dziewczyna do gabinetu wpada w plątaninie kasztanowych włosĂłw, co musi znaczyć , Ĺźe były rozpuszczone. Czytając uwaĹźnie moĹźna wyznaczyć, Ĺźe faktycznie drugie spotkanie od pierwszego dzieliło 5 dni. No i na koniec upodobania bohatera. W pierwszym tomie wyraĹşnie na głos mĂłwi, Ĺźe uwielbia brunetki, bo są podobne do jego matki-dziwki. I rzuca się tutaj od razu, Ĺźe panna Steele ma kasztanowe włosy, co znaczy, Ĺźe jest szatynką. Christian zaś w końcowej relacji mĂłwi sam do siebie, Ĺźe jednym z jego zainteresowań jest testowanie granic brązowowłosych dziewcząt. Całe zamieszanie ze wszystkimi sprzecznościami i pytaniami bez odpowiedzi przytłumiło resztę odczuć towarzyszących mi podczas czytania.

Jeśli chodzi o polecenie to czemu by nie. Dla wszystkich ciekawych dalszych losów bohaterów. Szału jednak nie ma. Przynajmniej nie takiego jakiego ja się spodziewałam.