Conor Kostick - Edda

Informacje o ksiÄ Ĺźce Tytuł :Edda Autor: Conor Kostick Ilość stron: 413 Wydawnictwo: TELBIT Rok wydania: 2012 Cena: 43 PLN Autor recenzji: Michał „Spiderlo” Mazik Data recenzji: 2012-06-03

Miłośnicy prozy Kosticka mieli przyjemność zapoznać się z powieścią „Epic”, w ktĂłrej mieszkańcy Nowej Ziemi walczyli w wirtualnym świecie z niesprawiedliwością systemu, kierowanego przez Centralne Biuro Alokacji. Później przyszedł czas na „Sagę”, gdzie główny bohater Eric poprzez awatar Cindelli pomagał swoim komputerowym przyjaciołom w walce z Czarną KrĂłlową. Teraz w „Eddzie” – trzeciej części „Kronik awatarĂłw” – ludzcy oraz komputerowi bohaterowie „Sagi” zmierzą się z lordem Scanthaxem – najtrudniejszym dotychczas wrogiem, ktĂłry podbił juĹź kilka wirtualnych światĂłw.

Czytelnicy znający poprzednie części nie będą mieli problemĂłw z identyfikacją bohaterĂłw, za to „żółtodziobom” warto przybliĹźyć kilka postaci. W „Eddzie” największą rolę odgrywa Zjawa – postać wirtualna obdarzona sztuczną inteligencją i osobowością, ktĂłra potrafi w pewnym stopniu „naginać” rzeczywistość wedle swojej woli (a la Matrix). Młoda kobieta, uwielbiająca jazdę na deskorolce i muzykę punkową jest ewenementem w świecie Sagi, a po pokonaniu Czarnej KrĂłlowej, przejęła jej tron. Oczywiście Eric i jego przepiękny awatar – Cindrella – będzie miał nie mniejsze znaczenie podczas walk z okrutnym, nieludzkim przeciwnikiem. Zuchwała kobieta-pirat korzystająca z magii to niebezpieczny przeciwnik dla słabo zaprogramowanych pojedynczych robotĂłw-Ĺźołnierzy z nowego świata, problem leĹźy w ich liczbie. Czytelnik spotka rĂłwnieĹź inne postacie z poprzednich części – przyjaciół głównych bohaterĂłw, jak rĂłwnieĹź niebezpiecznego i krwioĹźerczego hrabię-wampira, ktĂłry zdążył juĹź napsuć „krwi” ludziom. Jak się okaĹźe, wielkie zmiany i podbĂłj świata Epic (ktĂłry rzekomo miał się skończyć wraz z ukończeniem gry) nie wyszły mu na dobre…

W „Eddzie” występują jednak dwie nowe, zasługujące na uwagę postacie. Wcześniej wspomniany lord Scanthax to niezwykle inteligentny robot, potrafiący tworzyć swoje własne wcielenia, nastawiony wyłącznie na podboje. Brak mu jakichkolwiek uczuć, liczy się zdobywanie światĂłw, rozbudowa wojska, budowanie kopalni i farm (tak wkoło), podobnie jak w przypadku SI we współczesnych grach strategicznych. Druga postać to…człowiek, podłączony do maszyn podtrzymujących Ĺźycie, jako awatar programujący nowe bronie i inne wynalazki w świecie Eddy. Młoda dziewczyna – Penelopa, ma jednakĹźe dość bycia narzędziem robotĂłw i pragnie spotkać innych ludzi. Nie będzie to łatwe – jej usługi są wysoko cenione przez lorda. Super-robot i jego róşne wcielenia powinny mieć się na baczności, aby z potężnego sojusznika o nieocenionych umiejętnościach nie zrobić sobie wroga…



Pewnie niektĂłrzy zadają sobie pytanie: dlaczego neutralni i nie znoszący przemocy ludzie oraz przyjazna władczyni Sagi zdecydowali się zaatakować świat Eddy? Lord stworzył portale do innych światĂłw, ktĂłre podbił a następnie zebrał potężną armię, aby to samo uczynić z krainą Zjawy, do ktĂłrej na razie ostroĹźnie wysyłał swoich zwiadowcĂłw. Setki czołgĂłw, automatyczni Ĺźołnierze z karabinami maszynowymi i samoloty to śmiertelne niebezpieczeństwo dla nieuzbrojonego świata Sagi. Przyjaciele postanowili więc wejść do Eddy i albo nawiązać stosunki dyplomatyczne z jego władcą, albo go pokonać. Śmiałe wyzwanie… W powieści dochodzi rĂłwnieĹź do ciekawych, niemal absurdalnych sytuacji rodem z serii gry Civilization – obok czołgĂłw bohaterowie spotykają bowiem rycerzy czy łucznikĂłw. W dodatku świat jest niepokojąco kolorowy, jakby namalowany ręką dziecka – co to oznacza?

Powieść „Edda” jest utrzymana w konwencji poprzednich części i sam styl pisania, opisy postaci czy schemat budowania akcji wyglądają podobnie. Wydawałoby się, Ĺźe po dwĂłch tomach autorowi wyczerpią się pomysły. Stworzył jednak kolejny świat – tym razem przypominający bardziej folwarczne krainy z gier ekonomiczno-strategicznych. Nie obyło się więc bez kontrastĂłw. I dobrze – to pozytywne zaskoczenie.

„Edda” Conora Kostecka jako kontynuacja trylogii „Kroniki awatarĂłw” to pozycja obowiązkowa dla CzytelnikĂłw, ktĂłrzy zaznajomili się z poprzednimi częściami. Powieść powinna się spodobać rĂłwnieĹź w szerokiemu gronu miłośnikĂłw fantastyki, gier komputerowych i technologii.