China MiĂŠville - Toromorze

Informacje o ksiÄ Ĺźce Tytuł : Toromorze (Railsea) Autor: China MiĂŠville Ilość stron: 421 Wydawnictwo: Zysk i S-ka Rok wydania: 2014 Cena: 39,90 PLN Autor recenzji: Piotr „Klemens” Kociubiński Data recenzji: 2014-12-20 Ocena: 70/100

Z pokładu kretownika Medes, Sham Yes ap Soorap obserwuje swoje pierwsze łowy na kretoryje. Olbrzymie krety wynurzające się z ziemi, harpunnicy mierzący do swych ofiar, wielka bitwa zakończona śmiercią jednej i chwałą drugiej strony. A jednak... niewaĹźne, jak bardzo spektakularny jest to widok, Sham nie moĹźe się pozbyć wraĹźenia, Ĺźe Ĺźycie nie kończy się tylko na bezkresnych połaciach toromorza, nawet jeśli kapitan Medesa wciąż myśli tylko o wielkim, żółtawym krecie, ktĂłry wiele lat temu pozbawił ją ręki. Gdy trafiają na wrak rozbitego pociągu, Sham odnajduje w jego szczątkach niezwykłe znalezisko – serię zdjęć przedstawiających coś niemoĹźliwego. JuĹź wkrĂłtce sam staje się celem poszukiwań – ścigają go piraci, kolejarze, potwory i poszukiwacze odzysku i wygląda na to, Ĺźe ta przygoda na zawsze zmieni nie tylko Ĺźycie Shama. MoĹźe odmienić całe toromorze...

Pomysły Chiny MiĂŠville’a na jego książki mniej więcej zawsze moĹźna określić mianem balansujących na granicy absurdu, by nie powiedzieć, iĹź mocno się pogrążających w nich. Mimo to jednak w pewien zadziwiający sposĂłb powieści te zachowują wewnętrzną koherentność, co wzbudza podziw biorąc pod uwagę punkt wyjścia. Nie inaczej jest takĹźe w przypadku „Toromorza”.

Bohaterem książki jest młody chłopak – co nigdy dotychczas nie było normą dla brytyjskiego pisarza, a co zrodziło podejrzenia, Ĺźe będzie to opowieść nieco lĹźejsza niĹź dotychczas, zwłaszcza iĹź jest to osoba skłonna do komicznych wpadek. Nic z tych rzeczy jednak, pomimo dość lekkiej atmosfery czytelnik zetknie się z brudami natury ludzkiej.



Ciekawy jest sposób narracji, dość zaangażowany, nie pozbawiony jednak pewnego poczucia humoru, czego najlepszym przykładem jest jeden dosłownie kilkuwyrazowy rozdział poświęcony stwierdzeniu, iż autor na razie nie poświęci swojej uwagi postaciom, o wyczekiwanie na które podejrzewa czytelnika.

Tytułowe toromorze jest dość niezwykłym światem, lecz nasuwało mi dość nieodparte skojarzenia z „Blizną”, choć znowu nie było to wcale takie błyskotliwe ze strony niĹźej podpisanego, biorąc pod uwagę fakt, iĹź akcja tego ostatniego takĹźe rozgrywała się na morzu, tylko bez Ĺźadnych naddatkĂłw. Samoistnie narzucają się takĹźe skojarzenia z „Moby Dickiem” Melville’a oraz „Diuną” Herberta, choć tego drugiego autor w posłowaniu nie wymienia – w odróşnieniu do pierwszego – jako ĹşrĂłdła inspiracji.

„Toromorze” jest wdzięczną opowieścią, choć stosunkowo krĂłtką biorąc pod uwagę taki „Dworzec Perdido” et cetera – nie dajcie się zwieść ilości stron, całość „połyka się” duĹźo sprawniej. Apetyt jednak nie ustaje ani na chwilę.