Brandon Sanderson - Biały piasek 3

Informacje o ksiÄ Ĺźce Tytuł : Biały piasek 3 (White Sand III) Autor: Brandon Sanderson Ilość stron: 152 Wydawnictwo: MAG Rok wydania: 2021 Cena: 59 PLN Autor recenzji: Piotr „Klemens” Kociubiński Data recenzji: 2021-11-25 Ocena: 50/100

Nadchodzi dzień wydania ostatecznego wyroku na mistrzów piasku. Kenton gorączkowo próbuje przekonać do siebie przywódców poszczególnych zawodów, w czym pomaga mu księżna Khrissalla, a jednocześnie wraz z trackt Ais odpiera kolejne ataki skrytobójców. Zanim jednak Kenton podda się osądowi rady Taisha, musi odkryć, kto naprawdę stał za zasadzką na mistrzów piasku, w której zginął jego ojciec i większość mistrzów piasku.

Brandon Sanderson stanowi obecnie jednego z bardziej „modnych” autorĂłw literatury fantastycznej, dość stroniącego od zaszufladkowania do ktĂłrejkolwiek z wiodących kategorii tejĹźe, nawet jeśli od czasu do czasu zdarzy mu się stworzyć utwĂłr właściwy dla ktĂłrejś z nich. I choć wciąż jeszcze nie doczekaliśmy się kinowego bądĹş serialowego blockbustera czerpiącego z jego twĂłrczości, jest dość oczywiste, Ĺźe w chwili obecnej takowy juĹź powstaje, angaĹźując część z czasu przeznaczanego z reguły na klasyczną literacką działalność. Nic więc dziwnego, Ĺźe na zwieńczenie historii „Białego Piasku” przyszło nam czekać aĹź trzy lata.

Wspominałem o klasycznej literackiej działalności? Cóş, cykl „Białego Piasku” bynajmniej takową nie jest, jakkolwiek bowiem marketingowcy zarzekają się, by dzieło owo określić mianem „powieści graficznej” (ktĂłra to zbitka wyrazowa jest wszak uĹźywana rĂłwnieĹź wobec produkcji wideo, z angielska klasyfikowanych jako „visual novel”), to brak jest podstaw, by nie nazwać go po prostu komiksem – i jako takowy winien być oceniany.



W konsekwencji Brandon Sanderson musiał się zmierzyć z jednym podstawowym ograniczeniem, obcym niejako dla jego standardĂłw – a mianowicie koniecznością wartkiego posuwania akcji naprzĂłd, bez moĹźliwości rozwlekłego oddawania charakterystyk postaci i relacji pomiędzy nimi. Niestety nie wychodzi on zwycięsko z tego boju, łatwo bowiem odnieść wraĹźenie, Ĺźe zbyt ochoczo korzysta on z „boskich machin” czy innych drĂłg na skrĂłty, niespecjalnie zaskakujących dla czytelnikĂłw z większym doświadczeniem.

Co gorsza, szczegĂłlnie rozczarowujące jest zakończenie, zwłaszcza Ĺźe amerykański literat przyzwyczaił odbiorcĂłw swoich dzieł, Ĺźe właśnie owe potrafiły stanowić najmocniejszą pozycję w jego „arsenale”. Sanderson zwykł przy tej okazji wyciągać z rękawa prawdziwego asa, tymczasem teraz wręcz ostentacyjnie wywraca stół z kartami.

Trzecia część „Białego Piasku” niewątpliwie będzie stanowiła ostatnią odsłonę cyklu, a przynajmniej powinna. Trochę szkoda, bo sam świat wykreowany na potrzeby danej serii aĹź prosiłby się o znacznie bardziej rozbudowaną opowieść.